گواهىام علاء
مسلمانان در مدينه مجموعا دو گروه بودند : گروه ساكنين اصلى ، و گروه كسانى كه به مناسبت هجرت رسول اكرم به مدينه ، از خارج به مدينه آمده بودند . آنها كه از خارج آمده بودند « مهاجرين » ، و ساكنين اصلى « انصار » خوانده مىشدند . مهاجرين چون از وطن و خانه و مال و ثروت و احيانا از زن و فرزند دست شسته و عاشقانى پاكباخته بودند ، سروسامان و زندگى و خانمانى از خود نداشتند . از اين رو انصار با نهايت جوانمردى ، برادران دينى خود را در خانههاى خود پذيرايى مىكردند .
حساب مهمان و ميزبان در كار نبود ، حساب يگانگى و يكرنگى بود . آنها را شريك مال و زندگى خود محسوب مىكردند و احيانا آنها را بر خويشتن مقدم مىداشتند « 1 » عثمان بن مظعون يكى از مهاجرين بود كه از مكه آمده بود و در خانهء يكى از انصار مىزيست . عثمان در آن خانه مريض شد . افراد خانه ، مخصوصا « ام علاء انصارى » كه از زنان باايمان بود و از كسانى بود كه از ابتدا با رسول خدا بيعت كرده بود ، صميمانه از او پرستارى مىكردند . اما بيمارىاش روز به روز شديدتر شد و عاقبت به همان بيمارى از دنيا رفت .
هامش
( 1 ) .وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ :قرآن كريم ، سورهء حشر ، آيهء 9 .