جوش آورد . آمادهء كارزار شدند و با يك حملهء سنگين دشمن را تا فاصلهء زيادى عقب راندند و « شريعه » را تصاحب كردند .
در اين وقت عمرو بن العاص كه پيش بينىاش به وقوع پيوسته بود ، به معاويه گفت : « حالا اگر على و سپاهيانش معاملهء به مثل كنند و با تو همان كنند كه تو با آنها كردى ، چه خواهى كرد ؟ آيا مىتوانى بار ديگر « شريعه » را از آنها بگيرى ؟ » .
معاويه گفت : « به عقيدهء تو على اكنون با ما چگونه رفتار خواهد كرد ؟ » .
گفت : « به عقيدهء من على معاملهء به مثل نخواهد كرد و ما را در مضيقهء بيآبى نخواهد گذاشت . او براى چنين كارها نيامده است . » .
از آن سو سپاهيان على بعد از آنكه ياران معاويه را از شريعه دور كردند از على خواستند اجازه بدهد مانع آب برداشتن ياران معاويه بشوند . فرمود :
« مانع آنها نشويد ، من به اين گونه كارها كه روش جاهلان است دست نمىزنم .
من از اين فرصت استفاده مىكنم و مذاكرات خود را با آنها براساس كتاب خدا آغاز مىكنم . اگر پيشنهادها و صلاح انديشيهاى من پذيرفته شد كه چه بهتر ، و اگر پذيرفته نشد با آنها مىجنگم ، اما جوانمردانه ، نه از راه بستن آب به روى دشمن . من هرگز دست به چنين كارها نخواهم زد و كسى را در مضيقهء بىآبى نخواهم گذاشت . » .
آن روز شام نشده بود كه سپاهيان على و سپاهيان معاويه با يكديگر مىآمدند و آب برمىداشتند و كسى متعرض سپاهيان معاويه نمىشد « 1 »
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ، خطبهء 51 ، جلد 1 ، چاپ بيروت ، صفحات 419 - 428 .