سخن جعفر كه به اينجا رسيد ، نجاشى گفت : « از آن كلماتى كه پيغمبر شما مىگويد وحى است و از جهان ديگر به سوى او آمده ، چيزى حفظ هستى ؟ » .
جعفر : « بلى . » .
نجاشى : « مقدارى بخوان . » .
جعفر با درنظرگرفتن وضع مجلس ، كه همه مسيحى مذهب بودند و خود پادشاه هم شخصا مسيحى بود و « اسقف » ها همه كتاب مقدس انجيل را جلو گذاشته بودند و مجلس از احساسات مسيحيت موج مىزد ، سورهء مباركهء مريم را - كه مربوط به مريم و عيسى و يحيى و زكرياست - آغاز كرد و آيات آن سوره را كه فاصلههاى كوتاه و خاتمههاى يكنواخت آنها آهنگ مخصوصى پديد مىآورد ، باطمأنينه و استحكام خواند . جعفر ضمنا خواست با خواندن اين آيات منطق معتدل و صحيح قرآن را دربارهء عيسى و مريم براى مسيحيان بيان كند ، و بفهماند كه قرآن در عين اينكه عيسى و مريم را به منتها درجه تقديس مىكند ، آنها را از حريم الوهيت دور نگاه مىدارد . مجلس وضع عجيبى به خود گرفت ، اشكها همه بر گونهها جارى شد .
نجاشى گفت : « به خدا حقيقت آنچه عيسى گفته همينهاست . اين سخنان و سخنان عيسى از يك ريشه است . » .
بعد رو كرد به نمايندگان قريش و گفت : « برويد دنبال كارتان . » هداياى آنها را هم به خودشان رد كرد .
نجاشى بعدا رسما مسلمان شد و در سال نهم هجرى از دنيا رفت . رسول اكرم از دور بر جنازهاش نماز خواند « 1 »
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، جلد 1 ، صفحات 321 - 338 ، و شرح ابن ابى الحديد بر نهج البلاغه ، جلد 4 ، چاپ بيروت ، ص 175 - 177 ، و ناسخ التواريخ ، وقايع قبل از هجرت .