مهاجران حبشه
سال به سال و ماه به ماه بر عدهء مسلمين در مكه افزوده مىشد . فشارها و سختگيريهاى مكيان نه تنها نتوانست افرادى را كه به اسلام گرويده بودند از اسلام برگرداند ، بلكه نتوانسته بود جلو هجوم مردم را از مرد و زن به سوى اسلام بگيرد .
هجوم روزافزون مردم به سوى اسلام و بعد دلسردنشدن و سرنخوردن مسلمانان از اسلام ، و اصرار و سماجت و محكم چسبيدن آنان - كه با هيچ وسيلهاى برنمى گشتند - بيشتر قريش را عصبى و خشمگين مىكرد و روز به روز بر شدت عمل و آزار و اذيت مسلمين مىافزودند .
كار بر مسلمين تنگ شد و همچنان صبر مىكردند . رسول اكرم براى اينكه موقتا دست قريش را از سر مسلمانان كوتاه كند ، به مسلمانان پيشنهاد كرد از مكه خارج شوند و به سوى حبشه مهاجرت كنند . فرمود چون فرمانرواى فعلى حبشه مرد عادل و دادگسترى است ، مىتوانيد مدتى در جوار او به سر بريد ، تا بعد خداى متعال فرجى براى همه فراهم سازد .
عدهء زيادى از مسلمانان به حبشه هجرت كردند . در آنجا راحت و آسوده زندگى مىكردند و اعمال و فرائض مذهبى خويش را - كه در مكه به هيچ نحو نمىتوانستند آزادانه انجام دهند - در آنجا آزادانه انجام مىدادند .