بند كفش
امام صادق عليه السلام با بعضى از اصحاب براى تسليت به خانهء يكى از خويشاوندان مىرفتند . در بين راه بند كفش امام صادق عليه السلام پاره شد به طورى كه كفش به پا بند نمىشد . امام كفش را به دست گرفت و پاى برهنه به راه افتاد .
ابن ابى يعفور - كه از بزرگان صحابهء آن حضرت بود - فورا كفش خويش را از پا درآورد ، بند كفش را باز و دست خود را دراز كرد به طرف امام تا آن بند را بدهد به امام كه امام با كفش برود و خودش با پاى برهنه راه را طى كند .
امام با حالت خشمناك روى خويش را از عبد اللَّه برگرداند و به هيچ وجه حاضر نشد آن را بپذيرد و فرمود :
« اگر يك سختى براى كسى پيش آيد ، خود آن شخص از همه به تحمل آن سختى اولى است . معنا ندارد كه حادثهاى براى يك نفر پيش بيايد و ديگرى متحمل رنج بشود . » « 1 »
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 11 / ص 117 .