است : اين قضاى حتمى پروردگار است كه اگر فرض كنيم از عمر دنيا يك روز بيشتر باقى نمانده است اين كار حتما بايد عملى شود . اين روايتى است كه اهل تشيع و اهل تسنن هر دو روايت كردهاند و در آن ترديدى نيست .
بعضى از دوستان وقتى كه مىديدند كه اين برادر ما از حجاز ، آقاى شيخ خليل الرحمن « 1 » ، هميشه صحبت انتظار ظهور حضرت حجت را مىكند ، تعجب مىكردند كه ايشان اهل تشيع نيستند ، چطور انتظار ظهور حضرت حجت را دارند ؟
واقعا ايشان انتظار ظهور حضرت حجت را دارند . اغلب ما شايد روى عادت و منطقهء جغرافيايى مىگوييم ، و ايشان روى اعتقاد و ايمان مىگويند . گفتم : اين مطلبى است كه شيعه و سنى ندارد ، اهل تسنن هم اين سخن را زياد مىگويند .
حال ببينيد پيغمبر چگونه آن روز را روشن و دورهء كمال بشريت مىبيند . فرمود :
« الْمَهْدىُّ يُبْعَثُ فى امّتى عَلَى اخْتِلافٍ مِنَ النّاسِ وَ الزَّلازِلِ » مهدى عليه السلام در يك شرايطى مىآيد كه اختلاف در ميان بشر شديد و زلزلهها برقرار است ( مقصود زلزلههاى ناشى از مواد زير زمين نيست ) ، اصلًا زمين به دست بشر دارد تكان مىخورد و خطر ، بشريت را تهديد مىكند كه زمين نيست و نابود شود . « فَيَمْلَأُ الْارْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً » بعد از آنكه پيمانهء ظلم و جور پر شد ، دنيا را پر از عدل و داد مىكند . « يَرْضى عَنْهُ ساكِنُ السَّماءِ وَ ساكِنُ الْارْضِ » از او ، هم خداى آسمان راضى است و هم خلق خداى آسمان و مردم روى زمين ؛ مىگويند : الحمد للَّه كه شر اين ظلمها از سر ما كوتاه شد . بعد فرمود : « يُقَسِّمُ الْمالَ صِحاحاً » ثروت را به طور صحيح تقسيم مىكند . گفتند : يا رسولَ اللَّه ! يعنى چه به طور صحيح ؟ فرمود : عادلانه و بالسّويّه تقسيم مىكند . « وَ يَمْلَأُ اللَّهُ قُلوبَ امَّةِ مُحَمَّدٍ غِنىً وَ يَسَعُهُمْ عَدْلُهُ » « 2 » خداوند دل امت اسلام را مملوّ از غنا مىكند ؛ يعنى خيال نكن غنا و ثروت ، تنها همان ثروت مادى است ؛ دلها غنى مىشود ، فقرها و نيازها و حقارتها و بيچارگيها و كينهها و حسادتها ، همه از دلها بيرون كشيده مىشود .
امير المؤمنين على عليه السلام در نهج البلاغه مىفرمايد : حَتّى تَقومَ الْحَرْبُ بِكُمْ عَلى ساقٍ ، بادِياً نَواجِذُها ، مَمْلوءَة اخْلافُها ، حُلْواً رَضاعُها ، عَلْقَماً عاقِبَتُها . پيشبينى مىكند كه قبل از ظهور حضرت مهدى آشوب عجيب و جنگهاى بسيار مهيب و خطرناكى در دنيا
هامش
( 1 ) . [ از قاريان قرآن كه حسينيهء ارشاد از او دعوت به عمل آورده بود . ]
( 2 ) . اعلام الورى ، ص 401 .