شما حتّى اطّلاع از تاريخ صدر اسلام و شأن نزول آيات را هم لازم نشمرده و زحمت يك بررسى مختصر تاريخ اسلام را هم به خود ندادهايد و آنگاه به تفسير قرآن و تدوين ايدئولوژى اسلامى دست زدهايد . شما آنجا كه مىخواهيد دو قطبى شدن جامعهء اسلامى را بلافاصله بعد از پيغمبر توجيه كنيد و خانهء فاطمه را مركز محرومان و كسانى كه دستشان به اصطلاح به دم گاوى بند نبوده معرّفى كنيد و به گرايشهاى شيعيان از قبيل ابو ذر و مقداد و بلال جنبهء مادّى و طبقاتى بدهيد ، دربارهء خانهء فاطمه ( عليها السّلام ) و مظلوميّت اهل اين خانه و به آتش كشيده شدن آن خانه داد سخن مىدهيد ، آنگاه مىگوييد :
« در همان حال [ كه خانهء فاطمه ( عليها السّلام ) به آتش كشيده مىشود ] در خانهء روحانى بزرگ و يهودى منافق « عبد اللّه بن ابىّ » كه مدّتها بر ضدّ انقلاب مىجنگيد و اكنون وارد انقلاب شده و جبههء خارجى را مبدّل به جبههء داخلى كرده و بالاتر آنكه مفسّر قرآن هم شده و حتّى پس از گذشتن هزار و چهار صد سال هم مىبينيم كه نبوغ تفسيرى عدّهاى از مفسّرين ما هم مرهون تجزيه و تحليلها و برداشتها و اقوال همين مفسّر شهير است و البتّه از موقعيّت خاصّى هم برخوردار است - چه از قدما مىباشد - هر روز صدها نفر در پاى كرسى تفسير او حاضر مىشوند . »
عبد اللّه بن ابىّ همان منافق مشهور است كه از اشراف مدينه بود و موقعيّت مهمّى داشت و به واسطهء اسلام متزلزل شد و تا چند سال بعد از ورود رسول خدا زنده بود و در حيات رسول خدا مرد و آيه نازل شد : « بر اينان نماز مگزار و استغفار توهم براى آنها مفيد فايدهاى نيست » .
عبد اللّه بن ابىّ هيچ وقت با پيغمبر نجنگيد كه جبههء خارجى را تبديل به جبههء داخلى كند ؛ از اوّل در جبههء داخلى اخلال مىكرده است . عبد اللّه بن ابىّ به هيچ وجه روحانى نبوده و هرگز يك آيه هم از قرآن تفسير نكرده و در هيچ تفسيرى هم از او به عنوان مفسّر نامى برده نشده و همهء مفسّران بالاجماع او را منافقى بزرگ مىدانند . او اساساً بعد از رسول خدا زنده نبود كه در خانهء او صدها نفر براى تفسير شركت كنند .
آيا اينها نشانهء كمال بىاطّلاعى شما از تاريخ اسلام نيست ؟
شما در پاورقى همين قسمت ، از واقعهء « يمامه » - كه در حدود يك سال بعد از پيغمبر رخ داد و نبردى سهمگين ميان مسلمانان و پيروان مسيلمهء كذّاب واقع شد - نام
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 463
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٤٦٣