دليل عقلى : دليل عقلى اين گروه اين است كه اگر بنا باشد اعمال غير مسلمان و يا مسلمان غير شيعه مقبول درگاه الهى باشد پس فرق ميان مسلمان و غير مسلمان ، و همچنين فرق ميان شيعه و غير شيعه چيست ؟ فرق ميان آنها يا بايد به اين ترتيب باشد كه اعمال نيك از مسلمان و شيعه مقبول باشد و از نامسلمان و يا مسلمان غير شيعه مقبول نباشد ، يا به اين ترتيب كه اعمال بد در مسلمانان شيعه عقاب نداشته باشد و در غير آنها عقاب داشته باشد . اما اگر بنابراين باشد كه اعمال نيك هر دو گروه پاداش نيك داشته باشد و اعمال بد هر دو گروه كيفر داشته باشد پس فرق ميان آنها چه خواهد بود ؟ و اثر اسلام و تشيّع در اين فرض چه مىتواند باشد ؟ تساوى كافر و مسلمان و همچنين تساوى شيعه و غير شيعه در حساب اعمال ، معنايش جز اين نيست كه اساسا اسلام و تشيّع چيز زائد و لغو و غير لازمى است .
دليل نقلى : علاوه بر استدلال فوق ، اين دسته به دو آيه از قرآن كريم و پارهاى از روايات و احاديث استدلال مىكنند .
در پارهاى از آيات قرآن ، تصريح شده كه عمل كافر غير مقبول است ؛ همچنان كه در روايات بسيارى وارد است كه عمل غير شيعه يعنى عمل كسى كه ولايت اهل البيت را ندارد مقبول نيست .
در سورهء مباركهء ابراهيم ، خدا اعمال كفّار را به خاكسترى تشبيه مىكند كه به وسيلهء تندبادى پراكنده شود و از دست برود :
مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمالُهُمْ كَرَمادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلى شَيْءٍ ، ذلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ
( 1 ) .
« مثل كافران اين گونه است كه كارهاى ايشان همچون تودهء خاكسترى است كه در يك روز طوفانى دستخوش باد سختى گردد ؛ بر چيزى از آنچه فراهم كردهاند دست نمىيابند ؛ آن است گمراهى عميق » .
در آيهاى از سورهء مباركهء نور ، اعمال كافران به سرابى تشبيه شده است كه « آب نما » است ولى از نزديك هيچ است .
اين آيه مىفرمايد : خدمات بزرگى كه چشمها را خيره مىكند و در نظر برخى از
هامش
( 1 ) . ابراهيم / 18