3 . در جاى ديگر ، مسيحيها هم به يهود افزوده شدهاند و جمعا مورد تخطئهء قرآن قرار گرفتهاند :
وَ قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى ، تِلْكَ أَمانِيُّهُمْ ، قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . بَلى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
( 1 ) .
« و گفتند جز يهودى يا نصرانى كسى داخل بهشت نمىشود . اين « آرزوها » ى ايشان است . بگو اگر راستگوييد دليلتان را بياوريد . چرا ، هر كس كه خويشتن را تسليم خدا كند و نيكوكار باشد اجرش در نزد خدايش محفوظ است و بر اين دسته ترس و بيمى نيست و غمين نيز نخواهند گشت . »
4 . در سورهء نساء ، مسلمانان هم به يهود و نصارى ضميمه شدهاند . قرآن كريم انديشهء تبعيضهاى بىجهت را از هر كس كه باشد مىكوبد . گويى مسلمانان از افكار اهل كتاب متأثر شده و در برابر ادعاى آنان كه خود را عزيز بلا جهت مىپنداشتند ، اينان همچنين ادعائى را در مورد خود روا داشته بودند . قرآن كريم در ابطال اين خيالهاى خام چنين مىفرمايد :
لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَ لا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ ، مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً . وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقِيراً
( 2 ) .
« به آرزوهاى شما نيست ، به آرزوهاى اهل كتاب هم نيست ، هر كس كار زشتى مرتكب شود كيفر داده مىشود و در برابر خدا حامى و مدافعى از براى خويش نمىيابد ، و هر كس از كارهاى نيك بهره بگيرد - خواه مرد باشد يا زن - اينچنين كسان در صورتى كه با ايمان باشند وارد بهشت مىگردند و ذرهاى مورد ستم قرار نمىگيرند . »
5 . گذشته از آياتى كه قربها و عزتهاى بىجهت را محكوم مىكند ، آيات ديگرى هست كه مضمونش اين است كه خداى متعال اجر هيچ كار نيكى را ضايع نمىكند .
هامش
( 1 ) . بقره / 111 - 112
( 2 ) . نساء / 123 - 124