إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ
( 1 ) .
« خداوند وضع هيچ ملتى را عوض نمىكند تا كه خودشان تغييرى در خود ايجاد كنند . »
اين آيهء كريمه ، رمز جلو افتادن و عقب افتادن ملتها را بيان مىكند .
هيچ مردمى از بدبختى به خوشبختى نمىرسند مگر اينكه عوامل بدبختى را از خود دور سازند ، و بالعكس ، يك ملت خوشبخت را خدا بدبخت نمىكند مگر آنكه خودشان موجبات بدبختى را براى خويش فراهم آورند .
ما ناله داريم كه چرا خدا يك مشت يهودى ژاندارم آمريكا را بر هفتصد ميليون مسلمان به صورتهاى مختلف نظامى ، سياسى ، فكرى ، اقتصادى مسلّط مىكند ؟ چرا صد ميليون عرب در جنگ پنجم ژوئن شكست خوردند ؟ چرا خدا مسلمانان را عزّت نمىدهد ؟ چرا قوانين طبيعت را به نفع مسلمين نمىچرخاند ؟ عصبانى مىشويم ، شب از غصه بىخواب مىمانيم ، رنج مىبريم و ناله مىكنيم ، دعا و استغاثه مىكنيم ولى مستجاب نمىشود . پاسخى كه قرآن به ما مىدهد يك جمله است :
إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ
.
خدا قانون خود را عوض نمىكند . ما بايد خودمان را عوض كنيم . ما غرق در جهالتيم ، در فساد اخلاق غوطهوريم ، هيچگونه وحدت و اتفاق نداريم و در عين حال توقع داريم كه خدا ناصر ما و ياور ما باشد ! ما براى يك حادثهء كوچك هزار قسم شايعه مىسازيم ، دروغگويى و نادرستى را شيوهء خود قرار دادهايم و از هر فضيلتى تبرّى جسته استعفا كردهايم و در عين حال مىخواهيم بر دنيا هم آقايى و سيادت داشته باشيم ! اين نشدنى است .
در كتابهاى آسمانى گذشته ، براى ملّت يهود - كه در ميانشان به خاطر پليدى و ناپاكيشان بيش از هر ملت ديگر پيغمبر برانگيخته شده است ، زيرا بيشتر احتياج به مربّى داشتهاند - آرى براى اين ملت ، دو جريان اجتماعى ، دو انقلاب و تحول پيشگويى شده بود كه هر دو وقوع پيدا كرد و قرآن جريان اين پيشگوييها و سپس تحقق يافتن اينها را در تاريخ يهود ياد مىكند . در اين پيشگويى آمده است كه ايشان دو نوبت در زمين فساد مىكنند و خدا آنان را سركوبى مىدهد .
هامش
( 1 ) . رعد / 11