اول : تهذيب ظاهر است كه بايد شريعت را تكميل كند و نواميس الهى را به پايان رساند .
مرحله دوم : تهذيب باطن است كه بايد باطن را از ملكههاى رذيله پاك نمود و آثار مشغوليات باطنى كه مانع رسيدن به عوالم بالاست زدود .
مرحله سوم : پس از اتصال به علم غيب بايد نفس خود را كه بهصورت قدسى تجلى يافته ، از هر شك و ترديد پاك كرد .
مرحله چهارم : پس از تحصيل ملكه اتصال ، متوجه جمال و جلال حق شود و نظر خود را به كمال متعالى محدود كند .
اهلى
هر كه را حسنى بود آيينه دار روى اوست * هر كه دارد داغ عشقى از سگان كوى اوست
فتنهى پيران نه تنها شد كه طفل مكتبى * چون الف گويد مرادش قامت دلجوى اوست
گاه گاه از شرم مردم چشم مىپوشم ولى * چون نظر در خود كنم بينم كه چشمم سوى اوست
عشق خود يارى دهد يعنى كه كار كوه كن * قوت بازوى عشق است آن نه از بازوى اوست
مست آن چشمند اهلى ، نوغزالان جهان * وه كه هر جا هست صيادى سگ آهوى اوست
سعدى
بيا تا جان شيرين بر تو ريزم * كه بخل و دوستى با هم نباشد
*
بر خاك ما چو مىگذرى سرگران مرو * دنبال بين كه ديدهى جان در قفاى تست
شيخ آذرى
اى به روى تو هركه را نظريست * خاك پاى تو هر كجا كه سريست
گر زند دم ز خاك پاى تو باد * نشنوى قول آنكه دربدريست
دل كه در وى حديث غير گذشت * جان من نيست دل كه رهگذريست
از سر كوچهى بلا بگذر * كه از آن سو به كوى عشق دريست