مىكند ! چه اينكه هدايت كننده توفيق دهنده ، يارى رساننده سزاوارتر به پاداش است ولى وسعت وجودى خدا و گستره رحمت او ، موجب هر دو امر با هم است . خدا مىفرمايد : آيا جزاى خوبى جز خوبى است هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ « 1 » ، بنگر چگونه خدا جزايى كه اعطا مىكند ، احسان ناميدهاست ، پس حق تعجب در اين امور دقيق را ادا نما و از كسىكه در اين راه قدم گذاشته ، تشكر كن .
پارسايى
زهد بر دو قسم است ، زهد عامه و زهد خاصه . زهد عامه همان زهد ظاهرى در دنياست ولى زهد خاصه يعنى انسان دنيا را اساساً چيزى نداند تا از آن كناره جويد . براى او بايد فقر و غنا يكى باشد . و دو لباس كهنه و نو يا دو خوراك پايين و بالا فرق نداشتهباشد . * امام على عليه السلام مىفرمايد : ايمان در صورتى به كمال مىرسد كه از پوشيدن هيچ لباسى ننگ نداشتهباشى ، و از هيچ غذايى نفرت نداشتهباشى ، قرآن بههمين مطلب اشاره كردهاست : لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ « 2 » .