مقام و جايگاه و خدمات تو در سرما و گرما و شب و روز بر من مخفى نيست . از خدا مىخواهم كه در روز حشر تو را آنچنان مشمول رحمت خويش فرمايد كه ديگران بدان غبطه خورند ! » 6638712 خ 0 377 خ
با توجه به دورى منطقه وكالت وى ( اهواز و نواحى اطرافش ) از محل استقرار امام جواد عليه السّلام ( بغداد ) غالبا ارتباط وى با آن حضرت به صورت مكاتبه بود . در يك مورد ، امام جواد عليه السّلام در پاسخ نامه وى چنين مرقوم فرمود :
« نامهات رسيد و مرادت را از آنچه نگاشته بودى فهميدم ؛ و با اين كار مرا غرق سرور نمودى . خداوند تو را شاد و مسرور فرمايد . و من از خداوندى كه كفايت كننده امور بندگان و دافع بلاها و مكايد است ، مىخواهم كه كيد هر حيلهگرى را از تو دفع نمايد ؛ ان شاء الله » . 7638712 خ 0 378 خ
و در نامهاى ديگر ، پاسخ حضرت به وى چنين آمده :
« همانا آنچه را درباره قمىّها ذكر كرده بودى ، فهميدم ؛ خداوند آنان را خلاصى و فرج عطا فرمايد . و تو با آنچه ذكر كردى مرا مسرور نمودى ؛ و همواره چنين بودهاى ! خداوند با بهشت تو را شاد گرداند ، و به سبب رضايت من از تو راضى باشد . و از خداوند كمك و رأفت نيكويش را برايت طلب مىكنم و مىگويم : حسبنا الله و نعم الوكيل » . 8638712 خ 0 379 خ
و در نامهاى ديگر كه در مدينه به وى داده شد ، حضرت او را به رفتن به ديارش امر كرده و خير دنيا و آخرت را برايش طلب مىفرمايد . در نامهاى ديگر ، ضمن دعاى فراوان در حق وى ، او را از خروج در روز يكشنبه منع و خروج در روز دوشنبه را پيشنهاد مىفرمايد ! 9638712 خ 0 380 خ كه اين نامهها ، حاكى از محبت فراوان امام عليه السّلام به وى و منزلت والاى او در پيشگاه ائمه عليهم السّلام است . اين منزلت تا آنجا رفيع بوده كه امام جواد عليه السّلام در نامهاى در پاسخ درخواست دعا از سوى وى چنين مىفرمايد :
« اما اينكه خواستار دعا شدهاى ، از آنرو است كه نمىدانى خداوند تو را نزد من چگونه قرار داده ! من همانا ، گاهى تو را با اسم و نسبت ياد مىكنم ! و اين به علت زيادى عنايت و محبت و شناخت من نسبت به تو است . و خداوند بهتر از اين را به تو عطا فرمايد و آن را مستدام بدارد ، و به سبب رضاى من از تو راضى باشد ؛ و تو را به منتهاى آرزوهايت و اصل نمايد ، و در فردوس اعلى منزل دهد ، كه او شنونده دعا است . خداى حفظت كناد ! و با رحمتش ، بدى و شر را از تو دور نماياد ؛ و اين نامه را به خط خود نوشتم » . 0738712 خ 0 381 خ
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 507
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٥٠٧