اين كار چشم نخواهم دوخت « 1 »
مسلم در اين مأموريت نود و اند سال داشت و به اصطلاح پايش لب گور رسيده بود ، چنان كه كار خود را به پايان نرساند و به مكه نارسيده مرد . او از كسانى است كه از مسلمانى تنها به نام آن بسنده كردهاند ، و ظاهر قرآن و حديث را به سود خود برمىگردانند تا مجوزى براى زشت كارى آنان باشد . وى از اخلاص كيشان معاويه بود و در صفين فرماندهى پادگان او را بر عهده داشت « 2 »
محتملا او اين حديث را شنيده بود كه پيغمبر ( ص ) فرموده است : خدايا ! كسى كه بر مردم مدينه ستم كند و آنان را بترساند او را بترسان و لعنت خدا و فرشتگان و همهء مردمان بر او « 3 » و دربارهء مدينه مىفرمود : خدايا هر كس دربارهء مردم اين شهر قصدى بد كند ، او را همچون نمك در آب بگذار « 4 » و يا اينكه فرمود كه در مدينه كسى ، كسى را نكشد ، براى جنگ سلاح ندارد ، « 5 » و يا اينكه فرمود بار خدايا ابراهيم مكه را حرم قرار داد و من مدينه را حرم قرار مىدهم . كه خونى در آن ريخته نشود و براى پيكار جنگافزار برندارند و برگ درخت آن را جز براى خوردن دام نريزند « 6 »
آرى شنيده بود ولى هنگامى كه ميديد ، كسى كه خود را جانشين پيغمبر ميداند ، فرزند او را مىكشد و دختران او را گرد شهرها ميگرداند و كسى بر او خرده نميگيرد چرا او از ويران ساختن شهر پيغمبر بيمى به خود راه دهد ؟
مسلم پس از سركوبى مردم مدينه و فرونشاندن آشوب ، رو به مكه نهاد تا كار پسر زبير را نيز پايان دهد ، ليكن در بين راه مرد . و چنان كه يزيد دستور داده بود حصين بن نمير فرماندهى لشكر او را به عهده گرفت . حصين مكه را محاصره كرد . منجنيقها را نصب كردند و شهر را زير پرتاب سنگ گرفتند . در اين گيرودار آتش در خانهء كعبه افتاد و علت آن آتشسوزى را گوناگون نوشتهاند . درحالىكه مكه در محاصره بسر مىبرد ، خبر
هامش
( 1 ) . كامل ج 4 ص 123
( 2 ) . الاصابه ج 3 ص 493 - 494
( 3 ) . كنز العمال . كتاب فضائل حديث 34884
( 4 ) . همان مأخذ حديث 34839
( 5 ) . همان مآخذ حديث 34811
( 6 ) . وفاء الوفاء ، ص 90 . سفينه البحار ج 2 ص 530