درآمد و گفت دعبل توئى ؟ گفتم آرى يا رسول اللّه گفت : بخوان آن مرثيه كه در حق شهيدان اهل بيت من گفتهاى ، من بر خواندم كه :
لا أضحك اللّه سنّ الدّهر إن ضحكت * و آل أحمد مظلومون قد قهروا
تا آخر أبيات مىخواندم و حضرت رسول « صلى اللّه عليه و آله » مىگريست چون شعر تمام كردم فرمود كه نيكو گفتهاى و مرا شفاعت كرد تا ببخشيدند و اين جامهء رسول خدا است كه در بردارم . و از اين خبر معلوم مىشود كه گريهء بر امام حسين مظلوم ( عليه السلام ) موجب أجر جميل و جزاى جزيل است .
ديده كز بهر شهيد كربلا شد أشكبار * يابد از نور سعادت روشنى روز شمار
از عقيق تشنهء شاه شهيدان ياد كن * گوهر أشكى ز بحر ديدهء خونين ببار
هر كه او امروز گريانست از بهر حسين * با لب خندان بود فردا به صدر اقتدار
فصل دوّم در عقوبت قاتلان امام حسين ( عليه السلام )
قبل از اين حديثى از صحيفهء رضويّه قتل افتاد كه كشنده امام حسين « عليه السلام » در تابوت است از آتش و دست و پاى او به سلاسل آتشين مقيّد و عقوبات وى فزونتر از حدّ و عدّ ، و هم در صحيفهء شريفه به اسانيد عاليه حضرت رضويّه مذكور است كه حضرت رسالت پناه « صلى اللّه عليه و آله » فرمود كه : موسى بن عمران بعد از وفات برادرش هارون « عليهما السلام » دست دعا بدرگاه كبريا برداشت كه الهى برادرم هارون شربت فوات چشيد و رخت از زندان فنا به بوستان بقا كشيد ، مر او را بيامرز ، حقّ سبحانه به او وحى فرستاد كه اگر از من آمرزش اوّلين و آخرين طلبى دعاى تو را اجابت كنم و همه را بيامرزم مگر قاتل حسين بن على را كه من خود انتقام از قاتل او خواهم كشيد .
كسى كو آنچنان خونى بريزد * چنان افتد كه هرگز برنخيزد
در كنز الغرائب آورده كه مهتر و بزرگتر همهء ماران در دوزخ مارى است كه او را « شديد » گويند هر روز هفتاد بار مىلرزد و از او زهر فرو مىريزد و حقّ سبحانه و تعالى مىفرمايد كه اى شديد چه مىخواهى ؟ مىگويد الهى عقوبت قاتلان امام حسين « عليه