منازل باديهء دنيا را بر مهر
« أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ »
« 1 » رهگذر .
كه ريخت تخم امانى بكشت زار جهان * كه برق حادثه آتش به خرمنش نفكند
كدام دوحهء اقبال سر كشيد به چرخ * كه صرصر اجلش عاقبت ز بيخ نكند
اى پدر ما گلشن فنا را به نفحات رياحين ، « و الدّار الآخره خير » آراسته مىبينيم و گلزار شهادت را به شقايق حقايق
« يُرْزَقُونَ فَرِحِينَ »
« 2 » مزيّن و منور مىيابيم پس ما را از مرگ چه باك باشد ؟
مرگ برگ آمد ، كه راحتها دروست * مرگ سازد مغز را ، پيدا ، ز پوست
مرگ بردارد حجاب ما ز پيش * تا شويم از فرع ، سوى اصل خويش
مرگ جانها را ، سوى جانان كشد * بلبلان را ، جانب بستان كشد
پس از آن منزل رحلت فرموده ، به موضعى رسيدند كه آن را قطقطانه خوانند . امام در آن منزل لشكر خود را گفت كه : اى مردمان شما از من بحليد ، دستورى دادم كه بازگرديد و هركجا كه خواهيد برويد كه كوفيان با ما بىوفائى كردند و مسلم بن عقيل به قتل آوردند ، و اين كار مرا افتاده است و بر شما حرجى نيست . هر كه خواهد بازگردد و جمعى كه در راه وفا ثبات قدمى نداشتند ، ملازمت آن حضرت را گذاشتند ، و امام حسين ماند . با فرزندان ، و برادران و خويشان و جمعى اندك از محبّان و مواليان . امام باز فرمود كه اى دوستان خويشان را از من و مرا از ايشان گريز نيست . اما شما را اجازت است عنان بگردانيد و حالا كه مجال است به هر طرف كه خواهيد متوجه شويد ، آن وفاداران حقگزار و هواخواهان اهل بيت سيّد مختار ، عليه صلوات الملل الجبار زبان اخلاص گشوده و اظهار صدق نيّت و خلوص طويّت نموده گفتند يا بن رسول اللّه ! هزار جان ما فداى خاك پاى تو باد ! كه تو سپهر ولايت را ماهى ، و مسند امامت را شاه . هر كه امروز روى از تو بگرداند فردا به كدام ديده در روى تو نگريستن تواند ؟
اى قبلهء هر كه مقبل آمد رويت * روى همه مقبلان عالم سويت
امروز كسى كز تو بگرداند روى * فردا به كدام ديده بيند رويت ؟
هامش
( 1 ) - سوره نساء آيه 78 .
( 2 ) - التوبة آيه 9 .