و چنانچه حضرت رسالت ( صلى اللّه عليه و آله ) او را دوست مىداشت حق سبحانه و تعالى نيز او را دوست داشته چنانچه در غزوهء خيبر منقولست كه حضرت رسول ( صلى اللّه عليه و آله ) فرمود : كه من فردا اين رايت بدست كسى دهم كه « يحبّ اللّه و رسوله و يحبّه اللّه و رسوله » دوست دارد خدا و رسول را و دوست دارد او را خدا و رسول او . و مرتبهء قرب حضرت امير المؤمنين على ( عليه السلام ) بر درگاه إلهى جلّت عظمته و علت كلمته از اين حديث معلوم توان كرد كه در روضة الأحباب از جابر بن عبد اللّه انصارى ( رضى اللّه عنه ) روايت كرده كه رسول ( صلى اللّه عليه و آله ) در حين محاصرهء طائف ، على بن ابى طالب را به طلبيد و با او به طريق راز در خفيه سخنان گفت ، و زمان نجواى آن حضرت با على امتداد يافت مردمان گفتند عجب راز دور و دراز با پسر عمّ خويش گفت ، رسول ( صلى اللّه عليه و آله ) فرمود : كه « ما انتجيته و لكن اللّه انتجاه » . يعنى من به خود با وى راز نمىگفتم اللّه تعالى با وى نجوى مىنمود ، و اين حديث در صحيح نسائى مذكور است و ترمذى نيز آورده و ذكر كرده كه خداى تعالى با وى نجوى مىفرمود يعنى امر كرده بود مرا كه با وى راز گويم و محرميّت راز الهى نشانه قرب حضرت پادشاهى است .
محرم او بوده كعبهء جان را * محرم او گشته سر يزدان را
كاتب نقشنامهء تنزيل * خازن گنج نامهء تأويل
هم نبى را وصىّ و هم داماد * جان پيغمبر از جمالش شاد
امّا صفات حميده و سمات پسنديدهء آن حضرت از قياس فهم ، أفزون و از حيّز إدراك و هم بيرون است و شمّهاى از حقيقت حال و حال حقيقتش بر ضماير صافيهء عقلا و خواطر زاكيهء عرفا و فضلا لايح و پيدا و واضح و هويدا است .
در شرح حسن او چه تصرّف كند كسى * مرآت آفتاب چه محتاج صيقلى است
فضايل ذات ساطعة اللّوامع و مفاخر صفات لازمة السّواطع آن حضرت در همه أفكار و أذهان كضوء النّهار و نور الأنوار قرار يافته پس ايراد و اثبات آن از مقولهء تحصيل حاصل مىنمايد . و الشّمس تكبر عن حلّ و عن حلل . بيت :
قدم نهاد قلم تا به قدر شرح كند * ز وصف صورت مدحش نكات معنى را
خرد گرفت عنانش كزين سخن بگذر * به ماهتاب چه حاجت شب تجلّى را