مار ، بلند كردن تخته سنگ بزرگ از چاه ، جنگيدن با جنّ ، بازگرداندن خورشيد ، و غير آن ؛ و او مدعى امامت بود ، پس [ در اين ادعاى خود ] صادق مىباشد .
شرح : اين ، دليلى ديگر بر امامت امير المؤمنين است و تقرير آن چنين است :
معجزات فراوانى به دست على عليه السّلام واقع شد و او مدعى امامت براى خود بود و نه ديگران ، پس [ در اين ادعاى خود ] صادق مىباشد .
اما مقدمهء نخست ، دليلش آن است كه به نحو متواتر دربارهء او نقل شده كه او درب خيبر را گشود [ و از جا كند ] و هفتاد تن از نيرومندترين مردان نتوانستند آن را به جاى خود باز گردانند .
در حالى كه بر منبر كوفه بود مارى با آن حضرت سخن گفت و از وى چيزهايى پرسيد . آنگاه فرمود : « او از حاكمان جنّ است ، مسألهاى را نمىدانست كه پاسخ آن را برايش گفتم . »
وقتى به سمت صفين حركت كرد ، تشنگى سختى بر لشكريان عارض شد . آنها را فرمود تا چاهى را در نزديكى ديرى حفر كنند . [ آنان چنين كردند . ] پس به تخته سنگى بزرگ رسيدند و از كندن آن ناتوان شدند . آن حضرت فرود آمد و تخته سنگ را از زمين بركند و در فاصلهاى دور بيفكند . آنگاه آب نمايان شد و لشكر از آن نوشيد و سپس سنگ را به جاى خود باز گرداند . پس راهبى كه در آن دير بود فرود آمد و اسلام آورد . از راهب در اين باره سؤال شد . گفت : اين دير بنا شده است بر كسى كه اين تخته سنگ را بركند . گذشتگان رفتند و او را درك نكردند . راهب در ركاب آن حضرت در شام به شهادت رسيد .
وقتى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به سوى بنى المصطلق حركت كرد ، گروهى از جنيان خواستند بر آن حضرت آسيب وارد سازند ، و على عليه السّلام با آنان جنگيد و جمع فراوانى از ايشان را كشت . خورشيد براى او دوبار بازگشت و رويدادهاى معروف ديگرى نيز هست كه دلالت بر راستى و صداقت انجام دهندهء آنها مىكند .
ترجمه و شرح كشف المراد ( فارسى ) — صفحة 86
مساهمون: العلامة الحلي
ص٨٦