بيان شد تأويل برده مىشود و در نتيجه ، تنافى ظاهرى ميان وجوب معاد و امتناع اعادهء معدوم بر طرف گردد . ]
و يدلّ على هذا التأويل قوله تعالى في سؤال إبراهيم عليه السّلام عن كيفية الإحياء للأجزاء في الآخرة ، لأنّه تعالى لا يحيي الموتى في دار التكليف و إنّما الإحياء يقع في الآخرة فسأل عليه السّلام عن كيفية ذلك الإحياء ، و هو يشتمل على السؤال عن جميع المقدمات التي يفعلها اللّه تعالى حتى يهيّئهم و يعدّهم لنفخ الروح ، فأمره اللّه تعالى بأخذ أربعة من الطير و تقطيعها و تفريق أجزائها و مزج بعض الأجزاء ببعض ثم يفرقها و يضعها على الجبال ثم يدعوها ، فلمّا دعاها ميز اللّه تعالى أجزاء كل طير عن الآخر و جمع أجزاء كل طير و فرقها عن أجزاء الآخر حتى كملت البنية التي كانت عليها أوّلا ثم أحياها اللّه تعالى و لم يعدم تلك الأجزاء ، فكذا في المكلّف .
هذا ما فهمناه من قوله : كما في قصة إبراهيم عليه السّلام ، فهذا هو كيفية الإعدام .
دليل بر صحت اين تأويل ، سخن خداوند در پرسش ابراهيم از چگونگى زنده ساختن اجزاى [ مردگان ] در آخرت است ، زيرا خداى متعال مردگان را در جهان تكليف زنده نمىكند ، بلكه اين احيا در آخرت صورت مىپذيرد . پس ابراهيم عليه السّلام از آن احيا [ - احياى در آخرت ] پرسيد . و اين پرسش ، در بردارندهء پرسش از همهء مقدماتى است كه خداى متعال انجام مىدهد تا ايشان را براى دميده شدن روح آماده و فراهم سازد . پس خداوند امتعال انجام مىدهد تا ايشان را براى دميده شدن روح آماده و فراهم سازد . پس خداوند ابراهيم را فرمود تا چهار پرنده برگيرد و آنها را تكهتكه كرده اجزايشان را جدا و در هم بياميزد ، آنگاه آنها را پراكنده و هر قسمت را بر قلهء كوهى نهد و سپس آنها را بخواند . پس چون ابراهيم آنها را خواند [ و صدا زد ] خداى متعال اجزاى هر پرنده را از ديگران جدا ساخت و اجزاى هر پرنده را گرد آورد و از اجزاى ديگر پرندگان جدايش كرد تا آنكه ساختار بدن هر پرنده به همان صورت كه
ترجمه و شرح كشف المراد ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: العلامة الحلي
ص١٧٣