متن : و به دليل برادرى آن حضرت [ با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ] .
شرح : اين وجه هجدهم است ، و تقرير آن چنين است كه پيامبر وقتى ميان صحابه برادرى برقرار كرد و هر فرد را با كسى كه در شرافت و فضيلت همپايهء او بود ، برادر ساخت ، على عليه السّلام را رنجيده يافت . سبب آن را پرسيد ، على عليه السّلام گفت : « تو در ميان صحابه برادرى برقرار ساختى و مرا تنها گذاردى . » رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به او گفت : « كار تو را به تأخير نينداختم مگر براى خودم ، آيا خشنود نمىشوى كه تو برادر ، وصىّ و خليفهء من پس از من باشى ؟ » على عليه السّلام گفت : « آرى ، اى رسول خدا . » پس از ميان صحابه تنها او را با خود برادر نمود . پس او افضل از ديگران است .
قال : و وجوب المحبة .
أقول : هذا وجه تاسع عشر ، و تقريره : أنّ عليا عليه السّلام كان محبته و مودته واجبة دون غيره من الصحابة فيكون أفضل منهم قطعا .
و بيان المقدمة الأولى : أنّه كان من أولي القربى فتكون مودته واجبة لقوله تعالى :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى .
متن : و به دليل واجب بودن دوستى او .
شرح : اين وجه نوزدهم است ، و تقريرش چنين است كه محبّت و دوستى على عليه السّلام واجب است و ديگر صحابه چنين نيستند . پس او قطعا از ايشان افضل است . بيان مقدمهء نخست آن است كه : على عليه السّلام از صاحبان قرابت و نزديكى با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است ، پس دوستى او واجب مىباشد ، چون خداى متعال مىفرمايد :
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ؛
« 1 » بگو مزدى در ازاى آن از شما نمىخواهم مگر دوستى دربارهء خويشاوندانم . »
هامش
( 1 ) - شورى / 23 .