على يده ، و سئل عن الكلالة و الأبّ فلم يعرف ما يقول حتى أوضح على عليه السّلام الجواب .
و سئل عمر عن أحكام كثيرة فحكم فيها بضد الصواب ، فراجعه فيها على عليه السّلام فرجع إلى قوله ، كما نقل عنه من إسقاط حد الشرب عن قدامة لمّا تلى عليه قوله تعالى :
لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِيما طَعِمُوا
فقال على عليه السّلام : « الذين آمنوا و عملوا الصالحات لا يستحلّون محرّما » ، و أمره بردّه و استتابته فإن تاب فاجلده و إلّا فاقتله ، فتاب و لم يدر عمركم يحدّه ، فأمره عليه السّلام بحدّه ثمانين .
و أمر عمر برجم مجنونة زنت ، فردّه عليه السّلام بقوله : « رفع القلم عن المجنون حتى يفيق . » فقال : لو لا على لهلك عمر .
و ولدت امرأة لستة أشهر ، فأمر عمر برجمها ، فقال له عليه السّلام : « إنّ أقل الحمل ستة أشهر بقوله تعالى :
وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ
و قوله :
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً .
و أمر عمر برجم حامل ، فقال له عليه السّلام : « إن كان لك سبيل عليها فليس لك على ما فى بطنها سبيل » فامتنع ، و غير ذلك من الوقائع الشهيرة .
2 . احكام بر صحابه مشتبه مىگشت و چه بسا از برخى ايشان فتواى غلط صادر مىشد و آنان در اين باره به على عليه السّلام روى مىآوردند ، و هيچكس نگفته كه او به كسى در هيچ امرى مراجعه كرده باشد . و اين دلالت مىكند بر اينكه او افضل از همگى است .
از ابى بكر نقل شده كه يكى از يهود با او ديدار كرد و گفت : « خداى متعال كجاست ؟
ابى بكر گفت : بر عرش . يهودى گفت : زمين از او خالى است چون اختصاص به برخى مكانها دارد . پس يهودى در حالى كه اسلام را ريشخند مىكرد ، بازگشت . آنگاه على عليه السّلام او را ديد و به او گفت : « خداوند مكان را آفريد پس خود ، مكان ندارد . » تا آخر حديث . آن يهودى به دست على عليه السّلام اسلام آورد . و نيز ابى بكر را از حكم كلاله و أبّ پرسيدند ، ندانست ، تا آنكه على عليه السّلام پاسخ آن را روشن كرد .