سلّم - در حديث طويل كه گفت : او امامى پرهيزگارى نيكوكار بود و پسنديدهء خداى بود و بيرون آيد از تهامه . او را گنجى باشد در طالقان نه زر و نه نقره بلكه مردان شجاع و اسبان نيكو . او را صحيفهاى بود كه عدد نامها و نسبهاى آنان كه از شهرهاى دور در اوّل خروج وى پيش وى آيند ، در وى نبشته باشند و ايشان سيصد و سيزده مرد باشند .
ابىّ گفت : يا رسول اللّه ؛ علامات خروج وى چه باشد ؟
گفت : چون وقت خروج وى باشد تيغ وى از غلاف برآيد و علمش گشاده گردد و حق تعالى هر دو را به سخن آرد تا گويند : خروج كن يا ولى اللّه ؛ كه تو را اكنون نشستن از دشمنان خداى روا نيست . بكش دشمنان خداى را هر جا كه يا بى و امامت از خداوند تو راست . امامت كن . پس جبرئيل و ميكائيل فرود آيند ، جبرئيل بر راست وى و ميكائيل بر چپ وى ، و شعيب و صالح بر قدامهء لشكر . خوشا كسانى كه وى را دريابند . « 1 »
روايت كرد به اسناد از ابان بن تغلب كه صادق - عليه السّلام - گفت : بدرستى كه اوّل كسى كه قائم را بيعت كند جبرئيل بود ، فرو آيد در صورت مرغى سپيد . پس وى را بيعت كند . آنگه يك پاى بر خانه نهد و يك پاى بر بيت المقدس . ندا دهد به آواز گشادهء فصيح چنان كه همهء خلائق بشنوند كه :
« أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ . »
« 2 »
و ابو جعفر - عليه السّلام - گفت : عصاى موسى از آدم بود . پس به شعيب رسيد . پس از شعيب به موسى بن عمران رسيد و آن عصا نزديك ماست و تا اين ساعت او را سبز داشتهايم همچنان كه آن ساعت كه از درختش باز كرده باشند و بدرستى كه آن سخن گويد ، چون ( 115 - ر ) ازو سخن پرسند و آن را ساختهاند از براى قائم ما . به دو آن كند كه موسى كرد و او كند آنچه وى را فرمايند و هر جا كه وى را بيفكنند ، هر جادويى و دروغى كه فرا يافته باشد ، آن را فرو برد .
روايت كرد به اسناد از مولاى بن يسار از ابى جعفر - عليه السّلام - كه گفت :
چون قائم ما قيام كند دست بر سر بندگان نهد . پس عقلهاى ايشان را جمع كند و
هامش
( 1 ) . بشارة الاسلام ، ص 9 - 13 به نقل از : اكمال الدّين ، ج 1 ، ص 264 .
( 2 ) . نحل : 1 .