شيما تقيان پور
شيما تقيان پور فرزند صمد به سال 1351 ه . ش در قزوين ديده به جهان گشود . بعد از طى تحصيلات ابتدايى و متوسطه در زادگاه خود توانست از دانشگاه آزاد تاكستان در رشتهى الهيات ليسانس بگيرد .
از تقيان پور تاكنون دفتر شعرى با نام « مويرگهاى باران » چاپ و منتشر شده است . وى از شاعرههاى غزلسراى معاصر است و هم اكنون در صدا و سيماى استان قزوين به كار نويسندگى برنامه اشتغال دارد .
- * -
آتش :
زمين تا كران در خون ، تمام آسمان آتش * و دشتى زير پاى شب ، در آن صد كهكشان ، آتش
زمين و آسمان در هم گره خوردند و پيچيدند * كه برپا كردهاى صدها هزاران كهكشان ، آتش
« سرت بر نيزهها روئيده ، خواندى يك غزل گل را » * سراسر عشق و آينه ، بمان در خون بخوان ، آتش
به طوفان مىزنى هر شب ، تو هفتاد و دو كشتى را * ميان باد مىرقصد ، فقط يك بادبان ، آتش
دو بال سرخ روئيدند ، جاى دستهاى سبز * كنار علقمه غلطيد ، صدها آسمان ، آتش
* * *
غريبى خيمه زد بر دشت و زينب اين سوى ميدان * برادر آن طرف مانده و دشتى در ميان آتش
* * *
آب و التهاب :
طرح دستى روى آب افتاده بود * عشق هم در التهاب افتاده بود
دستهاى سبز بوى ياس داشت * رونق از گل از گلاب افتاده بود
تا به او شايد رساند خويش را * آب هم در پيچ و تاب افتاده بود
با طلوع آفتاب صورتش * در دل شب اضطراب افتاده بود
خيمهها در زمهرير درد سوخت * ز آسمانها آفتاب افتاده بود
چشمههاى تب زده در انتظار * دستِ سقّا روى آب افتاده بود