غريب
تكتك ستارهها
شكستهاند .
[ كهكشان خرابهاىست
ماه يك سر بريده
تشت آسمانِ تيره
پر ز خون ]
*
دور تر
صداى سنج مىرسد به گوش ،
يك نفر غريب
مويه مىكند :
« باز اين چه شورش است ؟ »
نوحه ( 2 )
آسمان
- كمر شكسته -
آه مىكشيد مرگ خويش را .
ماه نوحهخوان رودى از ستارگان دردمند شد .
ناگهان
ميان دستهاى كهكشان
شهاب كوچكى شكفت « 1 »
*
آسمان
دوباره قد كشيد
ماه
سربلند شد
مرگ و مشك و ماه :
مشك تشنه
ماه تشنه
خيمهگاه تشنه تو
هامش
( 1 ) - اشاره به حضرت على اصغر ( ع ) .