هفتاد و دو ماه و ظهر عاشورا * شق القمر امام را ديدم
هفتاد و دو پشت آسمان خم شد * وقتى كمر امام را ديدم
*
هفتاد و دو ذبح و يك خليل اللّه * در عزم خليل حق خلل هرگز
در سير و سلوك فى سبيل اللّه * تعظيم به هيبت هبل هرگز
*
در هلهله بتان هر جايى * اين گونه كه ديد خود شكستن را
افروخت شراره ستم سوزى * آموخت ره ز خويش رستن را
*
بنگر حركات نوح اعظم را * در ورطه تشنگى تلاطم كرد
هفتاد و دو كشتى نجات آورد * هفتاد و دو نوح وقف مردم كرد
*
هفتاد و دو كاروان و يك سالار * هفتاد و دو واحه روبرو دارد
گاهى ز تنور و گاه بر نيزه * با امت خويش گفتگو دارد
*
آن اسوه پاكباز ميگويد * آنان كه ز راز مرگ آگاهند
در دشت جنون ز پا نمىافتند * بر مركب خون هماره در راهند .
*
هفتاد و دو صف فشرده چون پولاد * هفتاد و دو قبضه موم در يك مشت
هفتاد و دو سر سپردهى مولا * تسليم اشارههاى يك انگشت
*
انگشت اشارتى كه او دارد * فردا به مصاف مىبرد ما را
گر شيوه نو پريدن آموزيم * تا قلهى قاف مىبرد ما را
*
فردا كه ز نيزه مىدمد خورشيد * فردا كه خروس مرگ مىخواند
از خنجر و زخم حجله مىبنديم * ما را چو عروس مرگ مىخواند
*
هفتاد و دو لحظه ، لحظهى پرواز * هفتاد و دو كربلاى پىدرپى
هفتاد و دو لحظهى سرافرازى * سرهاى بريده خون چكان بر نى
* * *