دل خستهى « 1 » ماتم حسينيد * اى خسته دلان هَلا بگرييد
در ماتم او خَمُش مباشيد * يا نعره زنيد ، يا بگرييد
تا روح كه متّصل به جسم است * از تن نشود جدا ، بگرييد
در گريه ، سخن نكو نيايد * من مىگويم ، شما بگرييد
بر دُنيى كم بقا بخنديد * بر عالم پر عَنا « 2 » بگرييد
بسيار درو نمىتوان بود * بر اندكىِ بقا بگرييد
بر جور و جفاى آن جماعت * يك دم ز سر صفا بگرييد
اشك از پى چيست ، تا بريزيد * چشم از پى چيست ؟ تا بگرييد
در گريه به صد زبان بناليد * در پرده به صد نوا « 3 » بگرييد
تا شسته شود كدورت از دل * يك دم ز سر صفا بگرييد
نسيان گنه صواب نبود * كرديد بسى خطا ، بگرييد
وز بهر نزول غَيث « 4 » رحمت * چون ابرگهِ دعا بگرييد « 5 »
هامش
( 1 ) - دل خسته : مجروح .
( 2 ) - عنا : رنج و زحمت و اندوه .
( 3 ) - نوا : آهنگ ، نغمه ، سرود .
( 4 ) - غَيث : باران ، ابرى كه از آن باران ببارد .
( 5 ) - ديوان سيف فرغانى ؛ ص 176 .