محمد علامه
حاج محمد علامه مدّاح و شاعر اهل بيت ( ع ) در آذر ماه سال 1380 ه . ش وفات يافت ديوان اشعارى در مدح اهل بيت ( ع ) به نام « هديهى مور » از او به چاپ رسيده است .
- * -
در كنار علقمه سروى ز پا افتاده است * يا گلى از گلشن آل عبا افتاده است
در فضاى رزمگاه نينوا با شور و آه * نالهى جانسوز « ادرك يا اخا » افتاده است
از نواى جانگداز ساقى لب تشنگان * لرزه بر اندام شاه نينوا افتاده است
شه سوار اسب شد با سر به ميدان روى كرد * تا ببيند جسم عباسش كجا افتاده است
ناگهان از صدر زين افكند خود را بر زمين * ديد بسم اللّه از قرآن جدا افتاده است
پارهى قرآن ببوسيد و پى اسبش دويد * مصحف ناطق كجا يا رب ز پا افتاده است
تا كنار نهر علقم بوى عباسش كشيد * ديد بر خاك سيه صاحب لوا افتاده است
كرده در درياى خون ماه بنى هاشم غروب * تشنه لب سقاى دشت كربلا افتاده است
دست خود را بر كمر بگرفت و آهى از دل بركشيد * گفت پشت من ز هجرانت دو تا افتاده است
خيز و برپا كن لوا ، آبى رسان اطفال را * از چه رو بر خاك اين قدِّ رسا افتاده است
بهر آبى در حرم طفلان من در انتظار * از عطش شورى نگر در خيمهها افتاده است
هر چه شه ناليد عبّاسش ز لب ، لب برنداشت * ديد مرغ روح او سوى سما افتاده است
گفت پس جسم برادر را برم در خيمهگاه * ديد هر عضوى ز اعضايش سوا افتاده است
شد به سوى خيمه با پاى پياده رهسپار * در حرم شد ديد افغان و نوا افتاده است
حال زينب را مگو « علّامه » از شه چون شنيد * دست عبّاس علمدارش جدا افتاده است « 1 »
هامش
( 1 ) - گلزار شهيدان ؛ ج 1 ، ص 176 و 177 .