سيد محمد خسرو نژاد
سيد محمد خسرو نژاد فرزند سيد عبد اللّه در سال 1311 ه . ش در مشهد مقدس به دنيا آمد تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود گذراند و سپس به پيشهى نجارى روى آورد و در ضمن كار توانست با ادامه تحصيل ديپلم ادبى را اخذ نمايد ، سپس به استخدام هنرستان درآمد . وى در آغاز نوحه مىسرود و پس از آن تمايل به غزلسرايى پيدا نمود .
- * -
توبهى حرّ :
نادم و دلخسته و زار و پريشان آمدم * يا حسين از كردههاى خود پشيمان آمدم
تا كنى بر من ترحّم اى عزيز فاطمه * در حضور حضرتت با چشم گريان آمدم
دردمندم اى مرا خاك درت كُحل بصر * بر در دار الشفايت بهر درمان آمدم
اين خطا كار پشيمان را مران از درگهت * چون كه با امّيد عفو و لطف و احسان آمدم
يا بكش اى حكم تو حكم خدا ، يا عفو كن * چون به درگاهت به اميد فراوان آمدم
ميهمانم كن به يك لبخند بخشش اى كريم * گر درين مهمانسرا ناخوانده مهمان آمدم
خارم و در گلشن قدس تو رو آوردهام * مورم و بر درگه جود سليمان آمدم
سدّ راهت گرچه از اول شدم از گمرهى * حاليا با شرمسارى بهر جبران آمدم
گرچه آزردم دل اهل حريمت را كنون * تا بسازم جان خود بهر تو قربان آمدم
بندهام « حُرّ » پشيمانم تويى مولاى من * حكم فرما كز پى اجراى فرمان آمدم
تا بريزم خون خود را در ره دين خدا * تا كنم جان را فدا در راه جانان آمدم
* * *
آن حسينى كه به جسم همه عالم جان است * كشته شد گرچه ، ولى زندهى جاويدان است
جان عالم به فدايش كه به صحراى بلا * كرد ، كارى كه بدان عقل بشر حيران است
جدّ او احمد و بابش على و فاطمه مام * چون حسن منبع جود و كرم و احسان است
من كجا راه بدان ساحت قدسى ببرم * آنكه بر درگه او روح الامين دربان است
صدف سينهى ما را بشكافند اگر * گوهر مهر تو در سينهى ما پنهان است
تا جهان بوده و باقيست چنين بوده و هست * قسمت مرد خدا رنج و غم و حرمان است
پاى آن كس كه نرفت از پى باطل ، در بند * جاى آن كس كه سخن گفت ز حق ، زندان است
نور آن سر كه نشد در بر ظالم تسليم * گر رود بر سر نى تا به ابد تابان است
تا تو در بحر گُنه فُلك نجاتى ما را * كى مرا خوف به دل از خطر طوفان است
من گداى توام و فخر كنم بر همه كس * هر كه در كوى تو گرديد گدا ، سلطان است
هيچ كس از در جود تو نگردد محروم * آن كه از لطف تو مأيوس بود ، شيطان است