شد شهيد و در شهادت زندهى جاويد شد * بود چون بهر رضاى دوست پيكار حسين
حد تسليم و رضا بنگر كه در يك جا رسيد * داغ هفتاد و دو تن بر قلب افگار حسين
ديدهى عالم نخواهد ديد تا دامان حشر * عاشقانى در وفا دارى چو انصار حسين
در مقام دوستى افراشت بر بام فلك * پرچم آزاد مردى را علمدار حسين
با هجوم صرصر بيداد و طغيان عطش * صد گل شاداب پرپر شد به گلزار حسين
آب را بستند و آتش بر خيام شه زدند * تا بسوزانند با اطفال بىيار حسين
همچو شمع بىزوالى هست نور افشان ( سعيد ) * تا قيامت نام عاشوراى خونبار حسين « 1 »
هامش
( 1 ) - همان ؛ ص 223 و 224 .