قاسم سيّاره
قاسم سياره فرزند هاشم متخلص به « آشفته » به سال 1303 ه . ش در شهر « دهاقان » متولد شد .
پدرش فردى صاحب قريحه در شعر بود كه ميراث وى به آشفته و از او به پسرش « پريش » رسيده است . وى از سال 1310 ساكن شهرضا گرديد و در اين شهر به تحصيل پرداخت و با فراغت از تحصيل به اشتغال هنرى ( عكاسى ) روى آورد ولى به زودى اين كار را رها كرد و به مطالعه و آفرينش هنرى پرداخت . مجموعه سرودههاى وى در كتابى به نام « خوشه » تدوين و چاپ شده است .
- * -
سلام بر حسين ( ع ) :
آمد كه سرفرازد و آمد كه جان دهد * ايثار محض را شرف جاودان دهد
آمد حسين تا به گلستان مصطفى * بالش به هر جوانه ز خون جوان دهد
آمد كه با وجود دگر راست قامتان * از پا فتادگان ستم را توان دهد
آمد كه با حماسه و با انقلاب سرخ * دين را ز جور حادثه ، خط امان دهد
آمد كه بر نماى بلنداى قامتش * جاى هزار بوسه به تير و سنان دهد
آمد كه بلبلان نوا خوان عشق را * بر شاخسار باغ بهشت آشيان دهد
آمد گهر فشان و سرافكن به پاى دوست * تا عشق را به ديدهى باور ، نشان دهد
آمد كه با طلوع درخشانِ چهرِ خويش * اين توده خاك را شرف آسمان دهد
آمد كه گه ز آمدن و گه ز رفتنش * ما را لب شكفته و اشك روان دهد
آمد به بزم انجمن « آشفته » ، پيرِ ما * كز فيضش افتخار به آزادگان دهد « 1 »
هامش
( 1 ) - خوشه ؛ ص 110 .