بى توّلا بر على و آل او دوزخ تو راست * خوار و بىتسليمى از تسنيم و از خلد برين
سيصد و هفتاد سال از وقت پيغمبر گذشت * سير شد منبر ز نام و خون سكين و تگين
منبرى كالوده گشت از پاى مروان و يزيد * حقّ صادق كى شناسد وان زين العابدين ؟ !
مرتضى و آل او با ما چه كردند از جفا * يا چه حرمت يافتيم از معتصم يا مستعين
كان همه مقتول و مسمومند و مجروح از جهان * وين همه ميمون و منصورند امير الفاسقين ؟ !
اى كسايى ، هيچ منديش از نواصب وز عدو * تا چنين گويى مناقب ، دل چرا دارى حزين « 1 » ؟ !
هامش
( 1 ) - گزيده اشعار كسايى ؛ ص 48 .