آمادهى قيامت موعود هركسى * كايزد وفا به و عهده مگر مىكند كنون ؟
گفتم محرّم است و نمود از شفق ملال * چون ناخنى كه غمزده آلايدش به خون
يا گوشواره « 1 » اى كه سپهرش ز گوش عرش * هرساله در عزاى شه دين كند برون
يا ساغرى است پيش لب آورده آفتاب * بر ياد شاه تشنه لبان كرده سرنگون
جان امير بدر « 2 » و روان شه حُنَين « 3 »
سالار سروران سر از تن جدا حسين
2
افتاد رايت صف پيكار كربلا * لب تشنه صيد وادى خونخوار كربلا
آن روز ، روز آل على تيره شد كه تافت * چون مهر از سنان « 4 » ، سر سردار كربلا
پژمرد غنچهى لب گلگونش از عطش * وز خونش آب خورد ، خس و خار كربلا
لَخت جگر « 5 » نوالهى « 6 » طفلان بىپدر * وز آب ديده شربت بيمار كربلا
ماتم فكند رحل اقامت دمى كه خاست * بانگ رحيلِ قافله سالار كربلا
شد كار اين جهان ز روى آشفته تا مگر * در كار آن جهان چه كند كار كربلا ؟
گويم چه سرگذشت شهيدان كه دست چرخ * از خون نوشته بر در و ديوار كربلا
افسانهاى كه كس نتواند شنيدنش
يا رب بر اهل بيت چه آمد ز ديدنش
3
چون شد بساط آل نبى در زمانه طى * آمد بهار گلشن دين را زمان دى « 7 »
يثرب « 8 » به باد رفت به تعمير ملك شام * بطحا خراب شد به تمنّاى ملك رى « 9 »
سرگشته بانوان حرم گِرد شاه دين * چون دختران نعش « 10 » به پيراهن جُدى « 11 »
هامش
( 1 ) - گوشواره : كنايه از هلال ماه است .
( 2 ) - بدر : چاهى است ميان مكّه و مدينه كه نخستين جنگ ميان مسلمانان و مشركان در ماه رمضان سال دوم هجرت روى داد و مسلمانان پيروز شدند و امير بدر منظور حضرت على ( ع ) است كه شجاعتهايش ثبت تاريخ اسلام است .
( 3 ) - حنين : غزوهاى كه كمى بعد از فتح مكّه ، در وادىاى به نام حنين ( به فاصله يك روز از مكّه بر سر راه طائف ) در ماه شوّال سال هشتم هجرى بين حضرت رسول اكرم ( ص ) و كفّار عرب واقع شد . شه حنين : منظور حضرت على ( ع ) است كه شجاعت بىنظير داشت .
( 4 ) - سنان : سرنيزه ، جمع آن اسنه است .
( 5 ) - لخت جگر : خون جگر .
( 6 ) - نواله : خوراك ، خوراك فرزندان امام شهيد ( ع ) خون جگر و نوشيدنى آنها اشك چشم بود .
( 7 ) - چون دورهى پيامبر اكرم ( ص ) سپرى شد ، بهار دين به زمستان بدل گشت .
( 8 ) - يثرب : نام قديم مدينة الرسول ( ص ) مىباشد .
( 9 ) - ملك رى : اشاره است به وعده و حكمى كه ابن زياد به عمر بن سعد در باب حكومت رى داده بود و بعد جريان حضرت سيد الشهدا ( ع ) پيش آمد . آن وعده را موكول به گرفتن بيعت از آن حضرت كرد و عمر بن سعد شقاوت را بدان حد رساند كه به قتل امام حسين ( ع ) و ياران با وفاى آن حضرت و اسارت خانواده و اهل بيت ( ع ) راضى شد و شقاوت ابدى را به دست آورد و آرزوى رى را به گور برد .
( 10 ) - دختران نعش : بنات النعش : هفت ستاره در آسمان در جهت قطب شمالى كه گرد جدى ( ستاره قطبى ) مىگردند .
( 11 ) - جدى : ستارهى پسين بنات نعش صغرى كه نزديك قطب است و به آن ستاره قطبى مىگويند .