فضل بن عبّاس بن عتبه
فضل بن عباس بن عتبة بن ابى لهب بن عبد المطلب ، از نوادههاى ابو لهب كه سورهى « تبّت » در ذمّ او نازل شده . مادرش آمنه دختر عباس بن عبد المطلب است .
فضل از شعراى بنى هاشم است كه در زمان خلافت وليد بن عبد الملك به سال 90 هجرى وفات يافته است .
- * -
1 - بكيت لفقد الاكرمين تتابعوا * لوصل المنايا دارعون و حسّر
2 - من الأكرمين البيض من آل هاشم * لهم سلف من واضح المجد يذكر
3 - فللّه محيانا و كان مماتنا * و للّه قتلانا تدان و تنشر
4 - لكل دم مولى ، و مولى دمائنا * بمرتقب يعلو عليكم و يظهر
5 - فسوف يرى أعداؤنا حين تلتقى * لأى الفريقين النبىّ المطهر
6 - مصابيح امثال الأهلة إذ هم * لدى الحرب أو دفع الكريهة أبصر « 1 »
1 - من بر انسانهاى بسيار با كرامتى مىگريم كه آمال و آرزوهاى بالاى خود را دنبال كردند .
2 - كسانىكه بهترين بنى هاشم بودند و مجد و بزرگوارى اجداد آنان روشن و واضح است .
3 - زندگى و مرگ ما براى اوست و كشته شدن و شهادت در راه خدا ادامه دارد .
4 - هر خونى صاحبى دارد و صاحب خون ما خداوند عالى مقام است .
5 - دشمنان ما در روز قيامت خواهند ديد كه رسول خدا ( ص ) متعلّق به كدام گروه است ؟ !
6 - كسانىكه چراغ راه و باعث هدايت هستند يا آنان كه انسانها را به گمراهى مىكشاندند ؟ !
هامش
( 1 ) - همان ؛ ص 126 .