احمد الهندى
سيّد احمد بن سيّد رضا مشهور به « الهندى » به سال 1320 ه . ق . در نجف به دنيا آمد و در حوزه علميه ادامه تحصيل داد .
داراى ذوق شعرى سرشار و بديههگوئى فوقالعاده بود ، بهگونهاىكه خود مىگفت : نظم يك قصيده براى من بسيار آسانتر از اصلاح يك قصيده است .
اشعار او در بسيارى از نشريات عراق از جمله : « مجلة الغرى » ، « الاعتدال » ، « الحضارة » و « المصباح » به چاپ مىرسيد . او در سال 1392 وفات يافت . « 1 »
- * -
فيا حربا جنتها كفّ حرب * فسرّ بها و أحزنت الرّسولا
و آكلة الكبود تميس بشرا * و هذى تسهر اللّيل الطّويلا « 2 »
اى حرب كه گناه تو مانند جنگ احد است كه قلب رسول خدا را محزون ساخت و در آن جنگ هند جگرخوار چنان رفتار زشتى را از خود نشان داد و سپس با غرور راه رفت و اين مصيبت مانند شب طولانى است كه صبح نمىشود .
* * *
لو أستسقى السّما جادته صوبا * و لكن راح يستسقي النصولا « 3 »
حتى اگر آسمان باران تير بر آنان فرو ريزد آنان از آماج تيرها براى درآغوش كشيدن مرگ با عزّت استقبال مىكنند .
هامش
( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 10 ، ص 284 و 285 .
( 2 ) - همان ؛ ص 284 .
( 3 ) - همانجا .