محمّد رضا الشبيبى
شيخ محمّد رضا بن شيخ جواد بطائحى نجفى ؛ به سال 1306 ه . ق . در نجف به دنيا آمد و در بلاغت و فلسفه سرآمد گرديد .
او يكى از مشعلداران حركت فكرى و نهضت ملّى عراق بهشمار مىرود ، و داراى نبوغ در بلاغت و بيان بوده است . در سال 1356 هجرى به عضويت « نادى القلم » انگلستان درآمد و دكتراى افتخارى از مصر دريافت كرد و به عضويت دو مجمع علمى و لغوى مصر و سوريه نيز درآمد . او در سال 1385 هجرى وفات يافت . برخى آثارش عبارتند از : « تاريخ الفلسفه » ، « أدب النظر » ، « التذكرة » ، « الادب العصرى » ، « فلاسفة اليهود فى الاسلام » ، « المسألة العراقية » و . . . « 1 »
- * -
1 - ما بال « بجدل » لابلّت مضاجعه * قد حزّ اصبعه في مخذم ذرب ؟ !
2 - لو كان يطلب منه بذل خاتمه * لقال : هاك ، و هذا قبل فعل أبي « 2 »
1 - « بجدل » كه جاودان درهاى خير بر او بسته باد ، چرا به طمع انگشترى ، انگشت او را با شمشير قطع كرد ؟
2 - اگر او انگشترى را از خود آن حضرت مىطلبيد ، به او مىفرمود : به تو بخشيدم ، چون قبل از اين پدرم اين كار را كرده است .
* * *
1 - اننا نجنى على أنفسنا * حين نجنى ، ثم ندعو : من جنى
2 - يا عبيد المال خير منكم * جهلاء يعبدون الوثنا
3 - انني ذاك العراقي الذي * ذكر الشام و ناجي اليمنا « 3 »
1 - ما نسبت به خود جنايتكاريم سپس مىگوئيم چه كس جنايتكار است .
2 - اى بندگان مال ، جاهلان بتپرست از شما بهترند .
3 - همانا من آن عراقى هستم كه شام را ياد مىكنم و ناجى يمنم .
هامش
( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 10 ، ص 203 و 204 .
( 2 ) - همان ؛ ص 203 . اشاره به انگشتر بخشيدن حضرت على ( ع ) در حال ركوع و نزول آيه 55 سورهى مائده در مورد ايشان :« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ »ولى امر و ياور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانى خواهند بود كه نماز بهپا داشته و به فقرا در حال ركوع زكات مىدهند .
( 3 ) - همان ؛ ص 205 .