محمّد اقبال
محمد اقبال فيلسوف بزرگ پاكستانى در سال 1873 ميلادى در شهر « سيالكوت » پاكستان به دنيا آمد و به كشورهاى بسيارى براى طلب علم سفر كرد . در سال 1908 به وطنش برگشت و به عنوان وكيل مشغول به كار شد و در دانشكده « الشرقية » در لاهور به تدريس فلسفه و تاريخ پرداخت . . . او به دانشگاههاى كمبريج انگليس و « مونيخ » آلمان ملحق و به زبانهاى گوناگون آشنا و در آنها مقاله نوشت . تفكر « اقبال » با اصلاحات دينى مقرون است . او در سال 1938 م وفات يافت . سخنرانيهاى او در كتابى به نام « اصلاح الافكار الدينية فى الاسلام » منتشر گرديده است « 1 »
- * -
فى الكعبة العليا و قصّتها * نبأ يفيض دما على الحجر
بدأت باسماعيل عبرتها * و دم الحسين ( ع ) نهاية العبر « 2 »
در حقيقت ، نهضت حسين ( ع ) تكميل مناسك حج است . مناسكى كه اسماعيل ( ع ) با تسليم خود آغازگر عبرتهاى آن بود و حسين ( ع ) با خون خويش آن را مهر كرد .
هامش
( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 9 ، ص 174 و 175 .
( 2 ) - همان ؛ ص 174 .