شيخ عبد الرّضا خطّى
شيخ عبد الرّضا پسر شيخ حسن و از شاعران برجسته قرن سيزدهم است قصايد بسيارى در رثاى امام حسين و اهل بيت ( ع ) سروده است . « 1 »
* * *
1 - يا مخرس الموت ان سمتك نادبة * من النوادب كيف اغتالك الشجب
2 - لو تعلم البيض من أردت مضاربها * نبت و فل شباها الروع و الرهب
3 - و لو درت عاديات الخيل من وطأت * اشلاءه لاعتراها العقر و النقب
4 - راموا بمقتله قتل الهدى فجنوا * عارا تجدده الاعوام و الحقب « 2 »
1 - اى كسىكه زبان مرگ را بستهاى و گريهكننده بر تو مىگريد ، غمها چگونه مىتوانست تو را از پاى درآورد ؟
2 - اگر شمشيرها مىدانستند كه بر چه بدنهايى فرود مىآيند ، خودشان مىمردند و لبههاى آنها از ترس مىشكست .
3 - اگر اسبهاى دونده مىدانستند كه بر سينهى چه كسى گام مىگذارند ، نسلشان نابود مىشد يا به بيمارى جرب مبتلا مىشدند .
4 - ( دشمنان ) با كشتن او آرزوى نابودى هدايت را داشتند و با اين كار ، ننگ و عارى براى خود گرد آوردند كه هر سال تجديد مىشود .
هامش
( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 7 ، ص 298 .
( 2 ) - همان ؛ ص 297 .