92 - اى قوم باوجود آنكه مىدانيد ما عترت رسول خداييم و ما را به سوى خود خوانديد تا آنكه نصرت نماييد . امّا ما را از آبى كه بر همهى كس مباح است و همهكس بر آن وارد مىشوند و مىآشامند منع كرديد ، حتى سفهاء و بلهاء ( احمقان و ابلهان ) از آن مىآشامند و سيراب مىشوند و كسى آنها را منع نمىكند .
93 - آيا كسى هست آل رسول خدا را فريادرسى كند و ايشان را از تشنگى نجات دهد به يك جرعه از آب فرات كه از براى آن قدر و قيمتى نيست وحوش و طيور از آن مىآشامند .
94 - آيا هست رحمكنندهاى كه رحم نمايد بر طفل شيرخوار كه از تشنگى نزديك به هلاكت است و شير در پستان مادرش خشكيده ؟ و از براى طفل شيرخوار طاقت تشنگى نيست .
95 - آيا كسى هست يارى نمايد و حمايت كند آل رسول خدا را ؟ آيا كسى هست كه صاحب فضيلت و كمال نفسانى باشد و حقّ رسول خدا را رعايت نمايد و عترت آن حضرت را از مكروهات محافظت نمايد و او را از خود راضى نمايد ؟ » آن قوم كلمات آن حضرت را شنيدند اما او را حمايت و يارى نكردند .
96 - مصيباتى كه بر اهل بيت وارد آمد اگر دل انسانى از سنگ باشد بلكه از سنگ سختتر باشد از مصائب كوچكتر از آن از هم مىشكافد و پارهپاره مىشود .
- 9 -
97 - الدين من بعدهم أقوت مرابعه * و الشرع من فقدهم غارت شرائعه
98 - قد اشتفى الكفر بالإسلام مذ دخلوا * و البغي بالحقّ لمّا راح صادعه « 1 »
99 - ودائع المصطفى أوصى بحفظهم * فضيّعوها فلم تحفظ و دائعه
100 - صنائع اللّه بدءا و الأنام لهم * صنائع شدّما لاقت صنائعه « 2 »
101 - أزال أوّل أهل البغي أوّلهم * عن موضع فيه ربّ العرش واضعه
102 - و زاد ما ضعضع الأسلام و أنصدعت * منه دعائم دين اللّه تابعه
103 - كمين جيش بدا يوم الطفوف و من * يوم السقيفة قد لاحت طلائعه « 3 »
104 - يا رمية قد أصابت و هي مخطئة * من بعد خمسين من شطّت مرابعه
105 - و فجعة ما لها في الدهر ثانية * هانت لديها و إن جلّت فجائعه « 4 »
106 - و لوعة أضرمت في قلب كلّ شج * نارا بلذعتها صبّت مدامعه
107 - لا العين جفّ بسفع النار مدمعها * و لا الفؤاد خبا بالدمع سافعه
108 - كلّ الرزايا و إن جلّت وقائعها
تنسى سوى الطفّ لا تنسى وقائعه
هامش
( 1 ) - حضرت رسول اكرم ( ص ) در مورد حسين عليهما السلام فرمود : « هما وديعتى فى امّتى » بحار الانوار ؛ ج 43 ، ص 285 .
( 2 ) - على ( ع ) در نهج البلاغه مىفرمايد : « فنحن صنايع ربّنا ، و الخلق بعد صنايع لنا » ، نامهى شمارهى 28 .
( 3 ) - چنين گويند كه ملكى از ملوك مازندران ، از علويى پرسيد كه : يا سيّد ! حسين ( ع ) را با اصحاب و قرابات او كجا شهيد كردند ؟
علوى گفت : به كربلا .
ملك گفت : يا سيّد ! حسين ( ع ) را در روز سقيفهى بنى ساعده كه با ابو بكر بيعت كردند ، شهيد كردند . كامل بهائى ؛ ج 2 ، ص 304 .
( 4 ) - امام حسين ( ع ) فرمود : « لا يوم كيومك يا ابا عبد اللّه » مناقب ؛ ج 4 ، ص 86 . امإلي صدوق ؛ ص 101 .
امام سجاد ( ع ) فرمود : « لا يوم كيوم الحسين » امالى صدوق ؛ ص 374 ، بحار الانوار ، ج 44 ، ص 298 .
حضرت زينب ( س ) فرمود : « اليوم ماتت امّى فاطمه و أبى على و أخى حسن » تاريخ طبرى ؛ ج 4 ، ص 319 . ارشاد ، ص 232 . بحار ؛ ج 45 ، ص 59 .