سيّد محمّد امير الحاج
ابو جعفر سيّد محمّد بن حسين بن محمّد حسينى نجفى ، عالم ، اديب و شاعر شيعى مذهب كه نسب وى با 22 واسطه به امام زين العابدين ( ع ) مىرسد . « 1 »
از زادگاه و تاريخ تولد و زندگانى او اطّلاع دقيقى در دست نيست جز اينكه نوشتهاند وى ساكن نجف اشرف بوده و در همان شهر درگذشته است . « 2 » چند اثر به امير حاج نسبت دادهاند كه تاكنون فقط يكى از آنها به چاپ رسيده است و آن كتاب « شرح الشافيه ابو فراس » است كه براى « ابو سعيد عبد اللّه فخرىزاده » قاضى عراق تأليف كرده است . تأليف كتاب در سال 1183 پايان يافته و به چاپهاى متعدّد رسيده است . آنچه از آثار وى مىشناسيم عبارت است از « الآيات الباهرات فى المعجزات النّبى ( ص ) و الائمة الهداة ( ع ) » - « ارجوزة فى تاريخ المعصومين الاربعة عشر » - « تاريخ نور البارى » كه ديوان شعرى است در تاريخ اهل بيت و در سال 1177 سروده است و در مقدمهى آن خود را « شاعر آل رسول اللّه » خوانده است « 3 » و « نفثات المصدور » .
او به سال 1180 ه ق در نجف اشرف درگذشت . « 4 »
* * *
قصيدهاى در رثاى ابو الفضل العباس ( ع ) : « 5 »
1 - بذلت أيا عباس نفسا نفيسة * لنصر حسين عزّ بالجدّ عن مثل
2 - أبيت التذاذ الماء قبل التذاذه * و حسن فعال المرء فرع عن الأصل
3 - فأنت اخو السبطين في يوم مفخر * و في يوم بذل الماء أنت أبو الفضل
1 - اى عباس ، تو جان باارزش خود را در راه يارى حسين ( ع ) بخشيدى و اين كارى بىنظير است .
2 - از نوشيدن آب خوددارى كردى ، چون او تشنه بود ، رفتار نيك هركس نشانهى اصل پاك اوست .
3 - در هنگام فخر ، افتخار تو اين بس ، كه برادر سبطين هستى و در روز بخشيدن آب ، بخشندگى و فضل تو آشكار شد .
هامش
( 1 ) - ريحانة الادب ؛ ج 7 ، ص 393 .
( 2 ) - طبقات ؛ ص 204 .
( 3 ) - تاريخ نور البارى ، مقدمه .
( 4 ) - ادب الطف ؛ ج 5 ، ص 291 .
( 5 ) - همان ؛ ص 290 .