على فقيه عادلى
شيخ على بن احمد ملقّب به فقيه عادلى عاملى مشهدى غروى از شخصيتهاى جبل عامل است كه در بغداد سكونت داشت . او با سيّد حيدر حلّى معاصر بوده است .
در علم و ادب و فضيلت مشهور بوده است و در محضر سيد نصر اللّه حائرى درس خوانده و به امر او ديوان شعرش را مدوّن ساخته است . صاحب اعيان الشيعه مىگويد كه او در سال 1122 ه . ق در حيات بوده است . « 1 »
* * *
1 - مصاب سبط رسول اللّه من ختمت * بجده أنبياء اللّه و الرسل
2 - دعوه للنصر حتى إذ أتى نكثوا * ما عاهدوه عليه بئس ما فعلوا
3 - و السبط في صحبه كالبدر حيث بدا * بين الكواكب لم يرهقهم الوجل
4 - من كلّ قوم أشمّ الانف يوم وغى * ضرغام غاب و لكن غابه الاسل
1 - بر نوهى رسول اللّه كه خاتم پيامبران است مصيبتى سنگين وارد شد .
2 - او را دعوت كردند و به او وعده يارى دادند ، اما به عهدشان وفا نكردند و اين زشتترين كارها بود .
3 - حسين ( ع ) در ميان يارانش مانند قرص ماه در ميان ستارگان مىدرخشيد و ترس در صورت يارانش اثر نگذاشته و آنها را مكدّر نكرده بود .
4 - در روز جنگ ، اصحاب او همه افرادى شجاع و سرافراز بودند مانند شيرانى در بيشه كه نىهاى آن بيشه ، نيزههاى جنگجويان بود .
هامش
( 1 ) - اعيان الشيعه ؛ ج 8 ، ص 158 .