71 - هو ابن الإمام العسكري محمّد الت * قيّ النقىّ الطّاهر العلم الحبر
72 - سليل علي الهادي و نجل محمّد الج * واد و من في أرض طوس له قبر
73 - علىّ الرضا و هو ابن موسى الذي قضى * ففاح على بغداد من نشره عطر
74 - و صادق وعد انّه نجل صادق * إمام به في العلم يفتخر الفخر
75 - و بهجة مولانا الإمام محمّد * امام لعلم الأنبياء له بقر
71 - 73 - او محمّد نام و پرهيزكار ، پاك و پاكنهاد و داناى برجسته فرزند پيشواى عسكرى است و نوادهى على هادى و بازماندهى محمّد جواد و آن آرميده در طوس كه على رضا است و پسر موسى كه با گام نهادن در بغداد بوى خوش را در آنجا بپراكند .
74 - راستوعدهاى از زادگان امام صادق پيشواى راستگو كه گردنفرازها در دانش به او مىنازند .
75 - شادى دل سرور ما امام محمّد همان پيشوايى كه دانش پيامبران را همچون زمينى بشكافت و زيرورو كرد .
76 - سلالة زين العابدين الذي بكي * فمن دمعه يبس الأعاشيب مخضرّ
77 - سليل حسين الفاطمىّ و حيدر ال * وصىّ فمن طهر نمى ذلك الطّهر
78 - له الحسن المسموم عمّ فحّبذا الإ * مام الذي عمّ الورى جوده الغمر
79 - سمىّ رسول اللّه وارث علمه * امام على آبائه نزل الذّكر
80 - هم النّور نور اللّه جلّ جلاله * هم التين و الزيتون و الشفع و الوتر
76 - نبيرهى زيور پرستندگان زين العابدين كه چندان بگريست تا از سرشك ديدگانش گياهان خشك سيراب شد .
77 - و نوادهى حسين فاطمى و شير خدا جانشين پيامبر آرى اين پاك جان از ميان آن پاكان برخاسته است .
78 - حسن را كه زهر دادند عموى اوست و خنك آن رهبرى كه عموم آفريدگان را بخشش او فراگيرد .
79 - همنام برانگيختهى خدا و وارث دانش او و رهبرى كه نامهى يادآور خدا بر نياكانش فرود آمده است .
80 - آنانند فروغ - فروغ خداوند كه شكوه او بسى بزرگ است - آنانند كه خداوند در سوره تين و زيتون « 1 » و آيه شفع و وتر « 2 » به نامشان سوگند خورده است .
81 - مهابط وحي اللّه خزّان علمه * ميامين في أبياتهم نزل الذّكر
82 - و أسمائهم مكتوبة فوق عرشه * و مكنونة من قبل ان يخلق الذرّ
83 - و لو لاهم لم يخلق اللّه آدما * و لا كان زيد في الأنام و لا عمرو
84 - و لا سطحت أرض و لا رفعت سما * و لا طلعت شمس و لا أشرق البدر
85 - و نوح به في الفلك لمّا دعانجا * و غيض به طوفانه و قضي الأمر
81 - محلهاى نزول فرمان خداوندند و گنجينههاى دانش او ، فرخنده مردمى كه نامهى يادآور خدا در سراهاى ايشان فرود آمد .
82 - پيش از آنكه ذرّات گيتى آفرينش يابد ، نامهاى آنان در بالاى تختگاهش در جهان برين نگاشته و گنجانده شد .
هامش
( 1 ) - اين دو واژه كه دو آيه از آغاز سورهى 95 است يكى نام انجير و ديگرى زيتون است ولى بر بنياد پارهاى از گزارشها - هركدام از دو فراز ياد شده و دنبالههاى آن - لايهاى نهانى دارد كه ياد كسانى از خاندان پيامبر را در خود نهفته است .
( 2 ) - در زبان تازى جفت و تك را گويند و خود آيهى 3 از سورهى فجر كه آنچه درباره تين و زيتون گفتيم در زمينهى آن نيز توان نوشت .