5 - براى شما بزرگوارى است كه قرآن آن را تثبيت كرده
6 - إن جري البرق في مداكم كبا من * دون غاياتكم كليلا حسيرا
7 - و اذا أزمة عرت و استمرّت * فترى للعصاة فيها صريرا
8 - بسطوا للندّى أكفّا سباطا * و وجوها تحكي الصباح المنيرا
9 - و أفاضوا على البرايا عطايا * خلّفت فيهم السحاب المطيرا
10 - فتراهم عند الأعادى ليوثا * و تراهم عند العفاة بحورا
6 و 7 - و اگر برق بخواهد به انتهاى عظمت شما راه يابد به آخر نرسيده خاموش خواهد شد .
8 - آنان دستهاى دهنده و چهرههاى نورانى چون صبح صادق دارند .
9 - و بر مردم بخشش مىكنند و چون ابر رحمت بر سرشان مىبارند .
10 - آنان در برابر دشمنان شير و در برابر بيچارگان درياى كرمند .
11 - يمنحون الولىّ جنّة عدن * و العدوّ الشقىّ يصلى سعيرا
12 - يطعمون الطعام في العسر و اليسر * يتيما و بائسا و أسيرا
13 - لا يريدون بالعطاء جزاء * محبطا أجر برّهم أو شكورا
14 - فكفاهم يوما عبوسا و اعطا * هم اللّه على البرّ نضرة و سرورا
15 - و جزاهم بصبرهم و هو أولى * من جزى الخير جنّة و حريرا
11 - به دوستان بهشت و به دشمنان جهنم مىدهند .
12 - به يتيم و فقير و اسير در حال عسر و يسر غذا مىدهند .
13 - آنان از بخشش جزايى جز محبت خدا در نظر ندارند .
14 - خداوند آنان را از كيفر روز قيامت در امان نگه داشته و به آنان شادابى و سرور عنايت فرمود .
15 - و در برابر شكيبايى كه كردهاند پاداش نيكو خواهد داد كه او سزاوارتر است به پاداش بهشت و حرير دادن .
16 - و إذا ما ابتدو الفصل خطاب * شرّفوا منبرا و زانوا سريرا
17 - بخلوا الغيث نائلا و عطاء * و استخفّوا يلملما و ثبيرا
18 - يخلفون الشموس نورا و إشراقا * و في الّليل يخجلون البدورا
19 - أنا عبد لكم أدين بحبّي * لكم اللّه ذا الجلال الكبيرا
20 - عالم إنّني أصبت و إنّ اللّه * يؤلي لطفا و طرفا قريرا
16 - و هنگامىكه آغاز سخن مىكنند به منبر شرف مىدهند و گفتارشان ميزان و فصل خطاب است .
17 - باران و عطايا ، نسبت به آنان بخل ورزيد و گروه سپاهيان دشمن همگى زيان ديدند و به هلاكت ابدى و پستى دچار شدند .
18 - از لحاظ نورانيت جانشين خورشيدند و در شب ، ماه را شرمنده مىكنند .
19 - من بنده شمايم و در اين علاقهام از خدايم پاداش مىخواهم .
20 - خدا مىداند كه راه درستى رفتهام و خداوند لطف خاصش را نصيب فرمايد .