1 - اذ ضيع القوم الشريعة * فيه لحفظهم الشريعه
2 - منعت لذيذ الماء منه * كتائب منهم منيعه
3 - غدرت هناك و ما وفت * مضر العراق و لا ربيعه
4 - لما دعته أجابها * و دعا فما كانت سميعه
5 - شاع النفاق بكربلا * فيهم و قالوا : نحن شيعه
1 - آن قوم در روز عاشورا براى حفظ شريعه ( فرات ) ، شريعت را تباه كردند .
2 - گروهى از لشكريان آن قوم ، از رسيدن آب گوارا به او جلوگيرى كردند .
3 - قبائل مضر و ربيعه در عراق به او خيانت كرده ، و به عهدشان وفا نكردند .
4 - چون او را فراخواندند ، دعوتشان را پذيرفت . ليكن هنگامى كه او آنان را فراخواند پاسخش ندادند .
5 - آنها مىگويند كه ما شيعه هستيم ولى نفاق و دورويى در ميانشان گسترش يافته است .
6 - يا فعلة جاؤا بها * في الغدر فاضحة شنيعه
7 - عصت النّبي و اصبحت * لسواه سامعة مطيعة
8 - باعت هناك الدّين * بالدّنيا و خسران كبيعة
9 - ما كان فيما قد مضي * اسلامها إلّا خديعة
10 - تحت السّقيفة أضمرت * ما بالطّفوف غدت مذيعة « 1 »
6 - آنها به زشتترين و رسواترين نوع خيانت دست يازيدند .
7 و 8 - پيامبر را نافرمانى كردند و سخن او را گوش ندادند و دين را به دنيا فروختند و خسران دنيا را خريدند .
9 و 10 - و با گذشت زمان اسلام را در جهت خدعه و نيرنگ خود به كار بردند و آنچه در كربلا واقع شد زير سقف سقيفه و برآمده از دل آن بود .
* * *
1 - يا بقعة ( بالطف ) حشو * ترابها دنيا و دين
2 - أضحت كأصداف يصادف * ضمنها الدّر الثمين « 2 »
1 - اى آرامگاهى كه در سرزمين طف هستى ، خاك تو دنيا و دين را در آغوش خود دارد .
2 - در اين بقعه صدفهايى وجود دارند كه درون آنها پر از مرواريد گرانبها است .
* * *
رثاى اهل بيت ( ع ) :
1 - يا عروة الدّين المتين * و بحر علم العارفينا
2 - يا قبلة للاولياء * و كعبة للطايفينا
3 - من أهل بيت لم يزالوا * في البريّة محسنينا
هامش
( 1 ) - الديوان طلائع بن رزيك ؛ ص 93 . ادب الطف ؛ ص 95 و 96 .
( 2 ) - همان ، ص 118 .