22 - كوفيان با طعن سنان به استقبال جوانمردانى شتافتند ، كه يك تنه بر درياى لشكر مىتاختند .
23 - از جراحت تير و شمشير پروا نكنند ، شانه از زير بار نتابند .
24 - ارادهاش خلل نپذيرد ، در پهنهى پيكار ، از طعن و ضرب آرام نگيرد .
25 - چنان تشنهى نبرد است كه روز صلح و آشتى كامش شيرين نگردد .
26 - مثلّم السيف و من دونه * عرض صحيح الحدّ لم يثلم
27 - فلم يزالوا يكرعون الظبا * بين تراقى الفارس المعلم
28 - فمثخن يحمل شهّاقة * تحكى لراء فغرة الأعلم
29 - كأنّما الورس بها سائل * أو أنبتت من قضب العندم
30 - و مستزلّ بالقنا عن قرا * عبل الشوى أو عن مطا أدهم
26 - دم شمشيرش از ضرب پيكار شكسته ، شمشير ديگران سالم و بىخلل .
27 - هماره تيغ تيز را در شانهى يلان فرو بردند و از خونشان آب دادند .
28 - آن يك بر خاك فتاده ، خون از چاك سرش در فوران است .
29 - گويا ، سرخ توت ، بر سرش افتاده يا برگ ارغوان بر تنش روئيده .
30 - آن دگر با طعن سنان از پشت زين نگون گشته ، سمند ابلقش بىصاحب مانده .
31 - لو لم يكيدوهم بها كيدة * لانقلبوا بالخزي و المرغم
32 - فاقتضبت بالبيض أرواحهم * فى ظلّ ذاك العارض الأسحم
33 - مصيبة سيقت إلى أحمد * و رهطه فى الملأ الأعظم
34 - رزء و لا كالرّزء من قبله * و مؤلم ناهيك من مؤلم
35 - و رمية أصمت و لكنّها * مصمية من ساعد أجذم
31 - اگر كوفيان راه مكر و دغل نمىپيمودند ، ننگ عار و فرار بر جان خود مىخريدند .
32 - به آخر ، غبار كين بر آسمان بر شد ، روان آن پاك مردان به جانان پيوست .
33 - مصيبتى فرود آمد ، احمد و خاندانش در ملا أعلى به ماتم نشست .
34 - غمى كه از آن جانكاهتر نباشد ، دردى كه مغز جان را بسوزاند .
35 - تيرى كه خطا نكرد ، دست تيراندازش شكسته باد .
36 - قل لبنى حرب و من جمّعوا * من جائر عن رشده أوعم
37 - و كلّ عان فى إسار الهوى * يحسب يقظان من النوّم
38 - : لا تحسبوها حلوة إنّها * أمرّ فى الحلق من العلقم
39 - صرّعهم أنّهم أقدموا * كم فدي المحجم بالمقدم
40 - هل فيكم إلّا أخو سوءة * مجرّح الجلد من اللوّم
36 - زادگان « حرب » را برگو ، و آن كوران و گمرهان كه بر گرد خود جمع كردند .
37 - آنها كه خودخواهى و خودكامى بر سرشان لجام افكند ، به خواب خرگوشى فرو رفتند :