37 - خانههايى كه محل نماز و روزه بود و جايگاه تقوا و پاكى و خوبىها و نيكويىها و زيبايىها بود .
38 - خانههايى كه تيم « ابو بكر » را سزاوار نيست در اطراف آن گام نهند و نه ابن صهاك « عمر بن خطاب » كه هتاك حرمتهاست .
39 - خانههايى كه ستم ستمگران گردنكش ، ويرانشان كرده است ، نه گذر روزها و سالها .
40 - خانههايى كه مهبط جبريل امين بود ، آن پيامآور وحى الهى كه از جانب خدا ، با سلام و بركتها بر پيامبر نازل مىشد . خانههايى كه هر صبح و شام به پيروان آن ، وحى الهى بر پيغمبر نازل مىشد .
41 - لقد آمنت نفسي بكم في حياتها * و انّي لارجو الأمن بعد ممات
42 - قفا نسأل الدّار الّتى خفّ أهلها * متى عهدها بالصّوم و الصّلوات
43 - و أين الاولى شطّت بهم غربة النّوى * أفانين فى الآفاق ( الاقطار ) مفترقات
44 - هم أهل ميراث النّبيّ اذا اعتزّوا * و هم خير سادات و خير حمات
45 - أذا لم نناج اللّه في صلواتنا * باسمائهم لم يقبل الصّلوات
41 - همانا من به شما در زندگىام ايمان آوردم و اميد من آن است كه پس از مرگ قرين و همخانهى امنيت و آسايش باشم .
42 - دمى درنگ كن اى همراه ! تا از اين خانههاى خاموش و متروك كه اهل آنها پراكنده و اندك گشتهاند ، بپرسيم : از عهد شما با نماز و روزه چه سالهاى دور و درازى گذشته است .
43 - بپرسيم : كجايند كسانىكه دست بيدادگر غربت آنان را پراكنده ساخته است ؟ كجايند شاخههاى درخت نبوت كه دستهاى جفاكار ، آنها را شكسته و هريك را به سويى افكنده است !
44 - آنان كه در غربت پراكندهاند ، وارثان پيامبرند ، هرگاه نسبت خويش را بيان كنند و بهترين سروران مردمند و والاترين پاسداران و حاميان حقيقتند .
45 - اگر در نمازهاى خود ، خداوند را به نام آنان نخوانيم ، نمازهايمان در درگاه خداوند پذيرفته نخواهد بود .
46 - مطاعيم فى الاعسار فى كلّ مشهد * لقد شرّفوا بالفضل و البركات
47 - و ما النّاس إلا غاصب و مكذّب * و مضطغن ذو إحنة و ترات
48 - اذا ذكروا قتلى ببدر و خيبر * و يوم حنين أسبلوا العبرات
49 - فكيف يحبّون النّبيّ و رهطه * و هم تركوا أحشاءهم و غرات
50 - لقد لا ينوه في المقال و أضمروا * قلوبا على الاحقاد منطويات
46 - سختى مردانى كه هنگام قحطى و گرسنگى ، آنگاه كه آسمان و زمين بر مردمان بخل مىورزد ، هركجا حاضر شوند گرسنهيى باقى نمىماند . به راستى كه آنان به فضل و بركات الهى شرف يافتهاند .
47 - و دشمنان اهل بيت ، مردمان غاصب و منكر حق و حاسدان و كينهتوزند كه خونخواه پدران كافر و مشرك خود هستند . « 1 »
هامش
( 1 ) - يعنى دشمنان اهل بيت فرزندان همان كفار و مشركانند كه در جنگهاى صدر اسلام به شمشير على و حمزه و ديگر بنى هاشم كشته شده بودند و فرزندان كفر پيشهى آنان امروز ، انتقام خون آنها را از فرزندان پاك على ( ع ) مىگيرند .