29 - مدارس آيات خلت من تلاوة * و منزل وحى مقفر العرصات
30 - لآل رسول اللّه بالخيف من منى * و بالبيت و التّعريف و الجمرات
26 - جبرئيل با پيامبر راستگو نجوا مىكرد ، در حالىكه شما در درگاه بتان « عزا » و « مناة » سجده مىكرديد .
27 - آثار خانههاى ويران دلبرانم را در عرفات به ياد آوردم و مويهكنان از ديدگانم چون سيلاب ، اشك ريختم .
28 - نشان اين خانههاى ويران رشتهى صبرم را گسيخت و چون بر آثار خانههاى متروك و ويران حبيبانم گذر كردم ، شعلههاى سوزان يادشان مرا سخت در ميان گرفت .
29 و 30 - خانههاى اهل بيت ، مدارس آيات الهى ( مدارس آيات « 1 » ) و منزلگاه وحى ، در « خيف « 2 » » و مسجد الحرام و عرفات و جمرات « 3 » ، از تلاوت آيات خالى و خاموش مانده است ، و محل نزول وحى ، خرابهاى موحش و متروك است .
31 - ديار لعبد اللّه بالخيف من منى * و للسّيد الدّاعي الى الصّلوات
32 - ديار علىّ و الحسين و جعفر * و حمزة و السّجاد ذى الثّفنات
33 - ديار لعبد اللّه و الفضل صنوه * نجىّ رسول اللّه فى الخلوات
34 - و سبطى رسول اللّه و ابنى وصيّه * و وارث علم اللّه و الحسنات
35 - منازل وحى اللّه ينزل بينها * على أحمد المذكور في السّورات
31 - اين ويرانههاى خاموش و متروك ، خانهى عبد اللّه ، پدر رسول اللّه ( ص ) در خيف است و خانهى پيامبر ، آن سرور مردمان ، كه مردم را به نماز فرامىخواند .
32 - خانههاى على ( ع ) و حسين ( ع ) و جعفر صادق ( ع ) و حمزه و امام سجاد ( ع ) ذى ثفنات « 4 » ، است .
33 - اين خانههاى ويران خانهى عبد اللّه بن عباس و برادرش فضل است و فضل كه در خلوتها محرم راز رسول خدا بود .
34 - خانهى حسن و حسين ( ع ) دو فرزندزادهى پيامبر ( ص ) ، آن دو فرزند وصىّ پيامبر ، « على » ( ع ) كه وارث علم خداوندى و صاحب همهى خوبىها و زيبايىها بود .
35 - اين خانههاى ويران و متروك ، جايگاه نزول وحى الهى است ، آنجاكه بر احمد ( ص ) موعود در كتب آسمانى باران وحى مىباريد .
36 - منازل قوم يهتدى بهداهم * فتؤمن منهم زلّة العثرات
37 - منازل كانت للصّلاة و للتّقى * و للصّوم و التّطهير و الحسنات
38 - منازل لاتيم يحلّ بربعها * و لا ابن صهاك هاتك الحرمات
39 - ديار عفاها جور كلّ منابذ * و لم تعف للايّام و السّنوات
40 - فيا وارثي علم النّبيّ و آله * عليكم سلام دائم النفحات
36 - اينها آثار خانههاى متروك كسانى است كه مردم با نور هدايتشان راه مىيافتند و لغزش و كژى از آنان دور بود .
هامش
( 1 ) - قصيدهى تائيه به خاطر اين بيت به قصيده « مدارس آيات » شهرت يافته است ، و همگان با اين بيت از آن ياد مىكنند . برخى نيز آن را مطلع قصيده دانستهاند مانند ياقوت حموى كه در « معجم الأدباء » با اين بيت قصيده را آغاز كرده است .
( 2 ) - نام محلى در سرزمين منى ، كه مسجد خيف نيز در آنجا قرار دارد .
( 3 ) - جمرات : مقصود از جمرات محل رمى جمرات در منى .
( 4 ) - ذو الثفنات : لقب امام سجاد ( ع ) ، و معناى آن پينهدار است . از آنجاكه مواضع سجود آن حضرت از فرط سجده همواره پينهدار بود ، او را « ذو الثفنات » مىخوانند . آن حضرت نزد خواص و عام به دو لقب « سجاد » و « ذو الثفنات » مشهور بود .