دعوت كرد وآيتي چند بخواند ، بگريستند « 1 » ومسلمان شدند . *
أبو جهل گفت : از شما احمقتر نديدم ! مردم حبشه فرستادند « 2 » تا أحوال معلوم كنيد ، ومسلمان شديت . گفتند : هر كسى مصلحت خود به داند . حق تعالى در اسلام ايشان وتعيير « 3 » أبو جهل ، اين آيت فرستاد :
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ
. - إلى قوله -
سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ
« 4 » .
حكايت بيست وپنجم - أصحاب صفّه ، رضى اللّه عنهم
سيد ، عليه السلام ، در مسجد با درويشان صحابه نشستى ، مثل : خبّاب بن الارتّ ، عمّار بن ياسر ، أبو فكيهه ، وصهيب . ومهتران قريش گفتندى : حق تعالى از مشتى گدايان راه راست دهد وما گمراه باشيم . اين محال است وما سخن محمد به حضور ايشان نشنويم . پس حق تعالى سيد ، عليه السلام ، را فرمود ، تا سخن ايشان نشنود ودرويشان صحابه از خود دور نگرداند . قوله تعالى :
وَلا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَالْعَشِيِّ
- إلى قوله تعالى -
ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
« 5 » .
ومىگفتند كه محمد سخنها كه مىگويد از جبر مىآموزد : وأو غلامي عجمي ترسا بود كه نزديك مروه مىنشست . وپيغمبر ، عليه السلام ، نزديك مروه بسيار نشستى . اين آيت فرو آمد :
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ إِنَّما يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهذا لِسانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ
« 6 » .
عاص بن وائل ، از مهتران قريش ، كه دشمن سيد ، عليه السلام ، بود ، مىگفت ، از محمد انديشه نبايد كرد كه ابتر است ، يعنى پسر ندارد كه قائم مقام وى باشد ونام وى بماند . حق تعالى سورت انّا أعطينا فرو فرستاد .
اسود ، وزمعه ، وابىّ بن خلف ، وعاص بن وائل گفتند : اى محمد ، تو را ملكي بايد كه گواهى بر پيغمبرى تو دهد . آيت فرو آمد :
وَقالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَلَوْ أَنْزَلْنا * مَلَكاً لَقُضِيَ الْأَمْرُ ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ
« 7 »
.
روزى ديگر أبو جهل ، [ ووليد بن المغيرة ، واميّة بن خلف ] افسوس بر سيد ، عليه السلام ، كردند وبرنجيد . خرسندى پيغمبر ، عليه السلام ، اين آيت فرو آمد :
هامش
( 1 ) . در أصل : بگريستن
( 2 ) . در أصل : فرستادن
( 3 ) . تعيير : سرزنش كردن ( معين )
( 4 ) . قصص 28 : 52 تا 55 . اين حكايت در سيره ، ص 383 و 384 ، آمده است .
( 5 ) . انعام 6 : 52 تا 54 .
( 6 ) . نحل 16 : 103 .
( 7 ) . انعام 6 : 8 .