وبه چند سند ديگر روايت كرده است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه : بخدا سوگند استغفار ملائكة از براي شما است ، يعنى شيعيان نه ساير خلق « 1 » .
وخدا در فضل قرآن مجيد مىفرمايد
إِنَّها تَذْكِرَةٌ . فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ . فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ . مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ . بِأَيْدِي سَفَرَةٍ . كِرامٍ بَرَرَةٍ
« 2 » يعنى : « بدرستى كه اين آيات قرآن پندى است مردمان را ، پس هر كه خواهد پند گيرد از آن قرآن در صحيفههاى گرامى داشته شده وبلند مرتبه وپاكيزه است به دستهاى نويسندگان از ملائكة يا پيغمبران واوصياى ايشان كه عزيز وگرامىاند نزد خدا ونيكوكارانند » . ودر أحاديث معتبره منقول است كه : مراد از سفره ، أئمة عليهم السّلاماند « 3 » .
وفرموده است :
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ
« 4 » يعنى : « بدرستى كه آنها كه نزد پروردگار تواند تكبر نمىكنند از عبادت خدا وتنزيه مىنمايند أو را وبراي أو سجده مىكنند » ؛ مشهور ميان مفسران آن است كه مراد ، ملائكهاند « 5 » ؛ ودر أحاديث وارد شده است كه مراد ، پيغمبران ورسولان وائمهاند « 6 » ؛ وبعيد نيست زيرا كه بودن ملائكة نزد خدا به جسم نيست بلكه مراد قرب معنوي است وآن در أنبياء وأئمة بيشتر است .
وأيضا خداى تعالى فرموده است
وَقالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً
يعنى : « گفتند كافران :
گرفته است خدا فرزندى » ،
سُبْحانَهُ
« خدا منزه است از آنكه فرزندى داشته باشد » ،
بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ
« بلكه بندهاى چندند گرامى نزد خدا » ،
لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ
« پيشى نمىگيرند نزد خدا به گفتار » يعنى تا خدا چيزى نفرمايد نمىگويند ،
وَهُمْ بِأَمْرِهِ
هامش
( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 528 .
( 2 ) . سورهء عبس : 11 - 16 .
( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 763 .
( 4 ) . سورهء أعراف : 206 .
( 5 ) . تفسير كشاف 2 / 193 ؛ تفسير بغوى 2 / 227 .
( 6 ) . تفسير قمى 1 / 254 .