صادق وباقر عليهما السّلام كه فرمودند : مراد از مؤمنان ، مائيم « 1 » .
ودر مجالس شيخ طوسي وبصائر الدرجات وتفسير عياشى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نمودهاند كه : روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در ميان جمعى از صحابه نشسته بود وفرمود كه : بودن من در ميان شما خير است از براي شما ومفارقت نمودن من از شما خير است از براي شما ، پس جابر انصارى برخاست وگفت : يا رسول اللّه ! بودن تو در ميان ما معلوم است كه خير است از براي ما ، پس چگونه مفارقت تو خير است از براي ما ؟ حضرت فرمود كه : بودن من در ميان شما خير است از براي شما به جهت آنكه خدا فرموده
وَما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
« 2 » يعنى : « نبوده است كه خدا عذاب كند ايشان را وحال آنكه تو در ميان ايشان باشى ، ونبوده است كه خدا عذاب كنندهء ايشان باشد وحال آنكه ايشان استغفار مىكنند » ، حضرت فرمود كه : يعنى عذاب ايشان به شمشير مىكنند ؛ وامّا خير بودن مفارقت من شما را براي آن است كه اعمال شما در هر روز دوشنبه وپنجشنبه بر من عرض مىشود ، اگر عمل نيكى از شما مىبينم حمد مىكنم خدا را بر آن ، واگر عمل بدى مىبينم طلب آمرزش مىكنم از براي شما « 3 » .
ودر مجالس شيخ وبصائر به سند معتبر روايت كردهاند كه : ابن اذينه از حضرت صادق عليه السّلام سؤال نمود از تفسير قول خدا
وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ
، فرمود كه : مراد از مؤمنان ، مائيم « 4 » .
وأيضا شيخ در مجالس وديگران به سندهاى معتبر از داود بن كثير روايت نمودهاند كه گفت : روزى در خدمت حضرت صادق عليه السّلام نشسته بودم ، حضرت ابتدأ فرمود بدون آنكه من سؤال كنم : اى داود ! عرض شد بر من اعمال شما در روز پنجشنبه پس ديدم در آنچه عرض شد بر من صله واحسانى كه تو نسبت به فلان پسر عمّ خود كردهاى پس شاد
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات 427 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 432 ؛ تفسير عياشى 2 / 109 ؛ كافى 1 / 219 .
( 2 ) . سورهء انفال : 33 .
( 3 ) . امالى شيخ طوسي 408 - 409 ؛ بصائر الدرجات 444 ؛ تفسير عياشى 2 / 54 .
( 4 ) . امالى شيخ طوسي 409 ؛ بصائر الدرجات 427 .