در ميان بني إسرائيل تابوت به هر جا كه مىرفت پادشاهى در آنجا بود « 1 » .
ودر معاني الأخبار از امام موسى عليه السّلام روايت كرده است كه از تفسير اين آية پرسيدند ، فرمود كه : اين خطاب به ماست وبس ، خدا امر كرده است هر امامي از ما را كه ادا كند امامت را به امامي بعد از خود وأو را وصىّ خود گرداند ، پس جارى شد آية در ساير امانتهاى مردم ؛ مرا خبر داد پدرم از پدرش كه علي بن الحسين عليه السّلام به أصحاب خود فرمود : بر شما باد به اداى امانت كه اگر قاتل پدرم حسين بن علي عليه السّلام مرا امين مىكرد به آن شمشيرى كه با آن پدرم را كشته بود ، هرآينه به أو رد مىكردم « 2 » .
ونعمانى به سند صحيح از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده كه : اين آية در شأن ماست ، امر كرده امام از ما را كه ادا كند امامت را به امام بعد از أو وأو را نيست كه به ديگرى بدهد ، مگر نشنيدهاى كه بعد از آن مىفرمايد
وَإِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ
پس معلوم شد كه خطاب با حكّام است « 3 » .
وفرات در تفسير خود روايت نموده از شعبى كه در تفسير
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها
گفت : مىگويم واز غير خدا نمىترسم ، بخدا سوگند كه ولايت علي بن أبي طالب است « 4 » .
آيهء دوم :
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَأَشْفَقْنَ مِنْها وَحَمَلَهَا الْإِنْسانُ إِنَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا
« 5 » .
در تأويل اين آية أقوال بسيار هست :
أول آنكه : اشاره است به آيهء سابق
وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فازَ فَوْزاً عَظِيماً
« 6 »
هامش
( 1 ) . بصائر الدرجات 180 ؛ تفسير عياشى 1 / 249 .
( 2 ) . معاني الأخبار 107 - 108 ؛ وهمچنين رجوع شود به امالى شيخ صدوق 204 وروضة الواعظين 373 .
( 3 ) . غيبت نعمانى 48 .
( 4 ) . تفسير فرات كوفي 107 .
( 5 ) . سورهء احزاب : 72 .
( 6 ) . سورهء احزاب : 71 .